“උත්තරීතර අල්ලාහ්ව මෙනෙහි නොකර සභාවකින් නැගිට යන පිරිස, බූරු මළකුණක් අසළින් නැගිට ගිය අය මෙන් මිස නොවෙති. ඔවුනට එය පසුතැවීමක් වනු ඇත.”

අල්ලාහ්ව මෙනෙහි කිරීමේ නොසැලකිලිමත්භාවය ගැන සඳහන් කරන ලද අවවාදය සභාවන් මත පමණක් සීමා වන්නක් නොවේ. එය ඒ හැර සෙසු කටයුතුවලදී ද පොදු වනු ඇත. නවවි තුමා මෙසේ පවසයි, "යම් ස්ථානයක වාඩි වී එහි උත්තරීතර අල්ලාහ්ව මෙනෙහි කිරීමට පෙර කවරෙකු ඉන් වෙන්වී යන්නේ ද එය ඔහුට පිළිකුල් සහගත කරුණක් වන්නේය."
මළවුන් කෙරෙන් නැගිටුවනු ලබන දිනයේ ඔවුනට අලාභයක් වනු ඇත. එක්කො, එම වේලාවේ අල්ලාහ්ට අවනත වීම තුළින් ඔවුන් ප්‍රයෝජන නො ලැබූ හේතුවෙන් ප්‍රතිඵල හා කුසල් අහිමි වීමෙන් හෝ එක්කො එම වේලාවේ අල්ලාහ්ට පිටුපාන කටයුත්තක නිරත වීම හේතුවෙන් පාපය හා දඬුවම හිමි වීමෙනි.
අනුමත සභාවන්හි දී මෙම නොසැලකිලිමත් භාවය සඳහා මෙම අවවාදය වී නම්, කේළාම් කතා කරන, දොස් නගන වැනි තහනම් කරන ලද සභාවන්හි තත්ත්වය කෙසේනම් වනු ඇත් ද!