“នៅថ្ងៃបររលោក គេនាំបុរសម្នាក់មក ហើយបោះទម្លាក់ទៅក្នុងឋាននរក។ ពេលនោះ ពោះវៀនរបស់បុរសនោះបានធ្លាយចេញក្រៅ ហើយគេបានដើរជុំវិញពោះវៀនរបស់ខ្លួនដូចជាសត្វលាដែលបង្វិលត្បាល់កិន

មានគេនិយាយទៅកាន់អ៊ូសាម៉ះ ពិន ហ៊្សេទ رضي الله عنهما ថា៖ តើអ្នកមិនចូលទៅជួបអ៊ូស្មាន ពិន អាហ្វហ្វាន رضي الله عنه ដើម្បីនិយាយជាមួយគាត់អំពីភាពវឹកវរ(ហ្វិតណះ)ដែលកើតឡើងរវាងមនុស្សលោក ហើយព្យាយាមពន្លត់វាទេឬ? ពេលនោះ គាត់បានប្រាប់ពួកគេថា គាត់បាននិយាយជាមួយអ៊ូស្មានដោយស្ងាត់ៗដើម្បីការពារផលប្រយោជន៍ ពុំមែនដើម្បីធ្វើឲ្យមានភាពរំជើបរំជួលបង្កជាភាពវឹកវរនោះទេ ហើយគោលបំណងរបស់គាត់ គឺគាត់មិនចង់ប្រកាសជាចំហជាសាធារណៈនូវការជំទាស់ប្រឆាំងនឹងអ្នកដឹកនាំនៅចំពោះមុខមហាជននោះឡើយ ព្រោះវានឹងនាំឱ្យមានការមិនគោរពថ្នាក់ដឹកនាំ ហើយវាជាទ្វារនៃភាពវឹកវរ និងប្រការអាក្រក់ ដែលគាត់មិនចង់ក្លាយជាមនុស្សដំបូងដែលបើកវានោះឡើយ។

បន្ទាប់មក អ៊ូសាម៉ះ رضي الله عنه បាននិយាយថា គាត់បានផ្តល់ដំបូន្មានដល់អ្នកដឹកនាំដោយសម្ងាត់ហើយគាត់មិននិយាយបញ្ជោរនរណាម្នាក់ឡើយ ទោះបីអ្នកនោះជាមេដឹកនាំក៏ដោយ ហើយក៏មិននិយាយលើកជើង ដោយសរសើរពួកគេនៅចំពោះមុខនូវរឿងដែលមិនពិតនោះដែរ។ នេះគឺបន្ទាប់ពីគាត់បានឮពីណាពី ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា នៅថ្ងៃបរលោក នឹងមានបុរសម្នាក់ត្រូវបានគេបោះទៅក្នុងភ្លើងនរក ហើយពោះវៀនរបស់បុរសនោះបានចេញពីពោះយ៉ាងលឿនព្រោះតែកម្តៅ និងទណ្ឌកម្មដ៏ខ្លាំងក្លា។ បុរសនោះដើរជុំវិញពោះវៀនខ្លួនឯងក្នុងស្ថានភាពបែបនេះក្នុងភ្លើងនរក ដូចជាសត្វលាដែលបង្វិលត្បាល់កិន។ ពេលនោះ អ្នកដែលនៅក្នុងឋាននរកបានប្រមូលផ្តុំគ្នាជារង្វង់ជុំវិញបុរសនោះ ហើយសួរបុរសនោះថា៖ នែអ្នក! តើអ្នកមិនធ្លាប់បានប្រើគេឲ្យធ្វើអំពើល្អ និងហាមឃាត់គេពីអំពើអាក្រក់ទេឬ?

បុរសនោះបានឆ្លើយថា៖ មែនហើយ ខ្ញុំពិតជាបានប្រើគេឲ្យធ្វើអំពើល្អមែន តែខ្ញុំមិនធ្វើវាឡើយ។ ហើយខ្ញុំក៏បានហាមឃាត់គេពីអំពើអាក្រក់ពិតមែន តែខ្ញុំខ្លួនឯងបែរជាធ្វើវាទៅវិញ។