বিধৱা আৰু দুখীয়াৰ বাবে খাদ্য যোগান ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰা ব্যক্তি হৈছে আল্লাহৰ পথত জিহাদ কৰা ব্যক্তিৰ দৰে, অথবা ৰাতিত চালাত আদায় কৰা আৰু দিনত চিয়াম পালন কৰা ব্যক্তিৰ দৰে।

বিপদ-আপদত দূৰ্বলসকলক সহায় কৰিবলৈ আৰু সিহঁতৰ অভাৱ-অনাটনত সিহঁতৰ চাহিদা পূৰণ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে।
প্ৰতিটো নেক আমলেই হৈছে ইবাদতৰ অন্তৰ্ভুক্ত। এতেকে বিধৱা আৰু দুখীয়া দৰিদ্ৰক সহায় কৰাটোও হৈছে এক প্ৰকাৰ ইবাদত।
ইবনে হুবাইৰাহ ৰাহিমাহুল্লাহে কৈছে যে, ইয়াৰ অৰ্থ হৈছে আল্লাহে তাক ৰোজাদাৰ, তাহাজ্জুদগুজাৰ আৰু মুজাহিদৰ ছোৱাব একেলগে দান কৰিব। কাৰণ সি বিধৱাক সহায় কৰিছে আৰু এইদৰে অভাৱ-অনাটনত থকা মিছকিনলৈ সহায়ৰ হাত আগবঢ়াইছে, তথা নিজৰ অতিৰিক্ত সম্পদৰ পৰা সিহঁতৰ ওপৰত ব্যয় কৰিছে। গতিকে এইটো হৈছে ৰোজা, তাহাজ্জুদ আৰু জিহাদৰ সমান।