নিশ্চয় মহান আল্লাহে তাইৰ এই কৰ্মৰ বিনিময়ত তাইৰ বাবে জান্নাত ওৱাজিব কৰিছে, নাইবা তাইক জাহান্নামৰ পৰা মুক্ত কৰি দিছে।

হাদীছটোত চাদাক্বাৰ ফজীলত বৰ্ণিত হৈছে, যদিও সেয়া সামান্য পৰিমাণৰে নহওক কিয়। এইটো হৈছে মুমিন ব্যক্তিৰ নিজ প্ৰতিপালকৰ প্ৰতি থকা ঈমানৰ সত্যতাৰ প্ৰমাণ, লগতে তেওঁৰ প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু অনুগ্ৰহৰ প্ৰতি থকা আস্থাৰ প্ৰমাণ।
সন্তানসকলৰ প্ৰতি থকা মাকৰ অত্যন্ত মুহাব্বতৰ বহিঃপ্ৰকাশ, তেওঁলোকে সদায় সন্তানৰ ক্ষতিৰ পৰা সাৱধান থাকে।
হাদীছটোত আত্মত্যাগ, সন্তানৰ প্ৰতি থকা কৰুণা, কন্যাসকলৰ প্ৰতি থকা অত্যন্ত দয়া আৰু কোমলতাৰ ফজীলত উল্লেখ হৈছে। লগতে এইটো হৈছে জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰাৰ আৰু জাহান্নামৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ অন্যতম কাৰণ।
পৰিমাণত কম বুলি নগণ্য ভবাটো দান-খয়ৰাতৰ ক্ষেত্ৰত বাধা হ'ব নোৱাৰে। বৰং দানকাৰী ব্যক্তিয়ে নিজৰ সামৰ্থ অনুযায়ী কম হওক বা বেছি দান কৰিব লাগে।
হাদীছটোত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ঘৰৰ অৱস্থা আৰু তেখেতৰ পৰিয়ালে কেনেকৈ জীৱন-যাপন কৰিছিল সেইটোও উল্লেখ হৈছে যে, তেওঁলোকৰ ঘৰত কেইটামান খেজুৰৰ বাহিৰে আন একো খোৱা বস্তু নাছিল।