আল্লাহৰ পথত এদিন সীমান্তৰ প্ৰহৰী হৈ কটোৱাটো পৃথিৱীতকৈ আৰু পৃথিৱীৰ ওপৰত থকা সকলো বস্তুতকৈ উত্তম।

আল্লাহৰ পথত সীমান্ত পহৰা দিয়াৰ গুৰুত্ব অধিক, কাৰণ ইয়াত প্ৰাণৰ ভয় থাকে, আল্লাহৰ কলিমা সুউচ্চ কৰি ৰখা আৰু দ্বীনৰ সহায় কৰাৰ বিষয় জৰিত থাকে। সেয়ে এদিনৰ ছোৱাব হৈছে দুনিয়া আৰু ইয়াত থকা সকলো বস্তুতকৈ উত্তম।
আখিৰাতৰ তুলনাত পৃথিৱী হৈছে একেবাৰে নগণ্য তথা তুচ্ছ। কিয়নো জান্নাতৰ এটা চাবুক পৰিমাণ ঠাই হৈছে পৃথিৱী আৰু ইয়াৰ মাজত থকা সকলো বস্তুতকৈ উত্তম।
হাদীছটোত আল্লাহৰ পথত জিহাদ কৰাৰ ফজীলত আৰু ইয়াৰ মহা ছোৱাব বৰ্ণিত হৈছে। কিয়নো এই পথত পুৱাৰ অথবা গধূলিৰ এটা প্ৰহৰ কটোৱাৰ ছোৱাব হৈছে পৃথিৱী আৰু ইয়াৰ মাজত থকা সকলো বস্তুতকৈ উত্তম।
হাদীছটোত "ফী ছাবীলিল্লাহ" বুলি কৈ ইখলাচৰ গুৰুত্ব বুজোৱা হৈছে। এই ইখলাচ অনুসৰিয়ে ছোৱাব প্ৰদান কৰা হ'ব।