“සැබැවින්ම මිනිසෙක් අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන්ගෙන් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) ‘ඉස්ලාමයේ කවර කරුණක් උතුම් වන්නේදැ?’යි විමසා සිටියේය. එතුමා: “ඔබ ආහාර සැපයීම, හඳුනන අයට හා නාඳුනන අයට ඔබ සලාම් පැවසීම වේ.” යැයි පවසා සිටියහ

මෙලොවට හා මතුලොවට ප්‍රයෝජනවත් කරුණු දැනගැනීම සඳහා සහාබාවරුන්ට තිබූ දැඩි උනන්දුව.
සලාම් පැවසීම හා ආහාර සැපයීම ඉස්ලාමයේ ක්‍රියා දාමයන් අතරින් වඩාත් ශ්‍රේෂ්ඨතම ක්‍රියාවන් වන්නේය. හේතුව, එහි මහිමයන් ඇති බැවින් හා සෑම මොහොතකම ඒ වෙත මිනිස් අවශ්‍යතා ඇති බැවිනි.
මෙම කරුණු දෙක සමඟ වචනය මෙන්ම ක්‍රියාව ඒකාබද්ධ වෙයි. එය ඉහ්සාන් හෙවත් උපකාරයේ පූර්ණත්වයයි.
මෙම කරුණු මුස්ලිම්වරුන් අතර කටයුතු කිරීම හා බැඳුණු කරුණු අතරට අයත්ය. ගැත්තෙකු තම පරමාධිපති සමග කටයුතු කිරීම හා බැඳුණු කරුණු ද මෙහි ඇත.
සලාම් පවසා ආරම්භ කිරීම මුස්ලිම්වරුන් අතර සුවිශේෂීය. නමුත් දේවත්වය ප්‍රතික්ෂ්ප කරන මිත්‍යාදෘෂ්ටිකයෙකු කෙරෙහි සලාම් පවසා ආරම්භ නොකළ යුතුය.