“ඔබ අතරින් කිසිවකු හෝ තම සහෝදරයා හමු වූ විට ඔහුට සලාම් පැවසිය යුතු වේ. ඔවුන් දෙදෙනා අතර ගසක් හෝ බිත්තියක් හෝ ගලක් හෝ මුවා වී නැවතත් ඔහු ව හමු වූ විට, එවිට ද ඔහු ඔහුට සලාම් පැවසිය යුතු වේ.”

සලාම් පතුරුවාලීමේ යෝග්‍යභාවය. තත්ත්වයෙන් තත්ත්වයට වෙනස් වන සෑම අවස්ථාවකම එය නැවත නැවතත් ප්‍රකාශ කිරීම සතුටුදායකය.
සලාම් පැවසීමේ පුරුද්ද හා එය අතිශයෝක්තියට නැංවීමට නබි (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) තුමාණන් තුළ තිබූ දැඩි උනන්දුව.
සලාම් යනු 'අස්සලාමු අලයිකුම්' යනුවෙන් හෝ 'අස්සලාමු අලයිකුම් වරහ්මතුල්ලාහි වබරකාතුහූ' යනුවෙන් හෝ ප්‍රකාශ කිරීම වේ. පළමු වතාවේ එකිනෙකාට මුණ ගැසෙන අවස්ථාවේ අතට අත දීම නොවේ.
සලාම් යනු ප්‍රාර්ථනාවකි. එය නැවත නැවතත් පැවසුව ද, මුස්ලිම්වරු ඇතැමුන් විසින් ඇතැමුන් හට ප්‍රාර්ථනා කිරීම අවශ්‍ය වේ.