دل بزرگ سال همواره در دو چیز جوان می ماند: محبت با دنیا و امید طولانی

بیان آنچه که انسان به آن آراسته شده، یعنی محبت با دنیا و امید طولانی.
اشاره به مذموم پنداشتن امیدهای طولانی، و حرص ورزی به جمع آوری مال، زیرا این امر مستلزم آمادگی برای مرگ، و فضیلت صدقه برای ثروتمندان، تعفف و پرهیز برای فقیر است.
محبوب ترین چیز نزد فرزند آدم، خود اوست، و خواهان دوام آن است، بنابر این عمر طولانی، و مال را دوست می دارد؛ زیرا یکی از بزرگترین اسباب تداوم سلامتی و لذت است، بنابراین هر گاه احساس کند که رو به اتمام است، محبت و اشتیاقش برای دوام آن بیشتر می شود.