الدُّنْيَا سِجْنُ المُؤْمِنِ وجنَّةُ الكَافِرِ». «دنيا، زندان مؤمن و بهشتِ کافر است

نووی می‌گوید: هر مؤمنی در دنیا از شهوت های حرام و مکروه محبوس و منع می‌باشد، و به انجام طاعات سخت مکلف است، پس هرگاه بمیرد، از این سختی ها راحت می‌شود، و به سعادت ابدی و آسایش خالص و خالی از نقص برمی‌گردد، اما کافر از آن چیزی که در دنیا به دست آورده است، با وجود نقص و کدورت که در آن وجود داشت، و چون بمیرد، گرفتار عذاب و بدبختی ابدی می‌شود.
سندی می گوید: قول او (زندان مؤمن) هر چند اگر در دنیا در نعمت و سعادت باشد، بهشت از آن بهتر است، (و بهشت ​​کافر) هر چند اگر در سختی و دشواری باشد، جهنم برای او بدتر از آن است.
ناچیز بودن دنیا نزد الله متعال.
این دنیا سرای آزمایش و امتحان اهل ایمان است.
بهشت کافر در دنیا برایش داده شده؛ او با محرومیت از بهشت ​​و سعادت آخرت مجازات شده است.