ਕਿਸੇ ਊਠ ਦੇ ਗਲੇ ਵਿੱਚ ਜੇ ਕੋਈ ਰੱਸੀ ਦਾ ਹਾਰ (ਤਵੀਤ) ਜਾਂ ਕੋਈ ਹੋਰ ਹਾਰ ਮਿਲੇ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।

ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਬੀ ﷺ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਸਫਰ ਵਿੱਚ ਸਨ ਅਤੇ ਲੋਕ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਠਹਿਰਨ ਦੀ ਥਾਂ (ਤੰਬੂਆਂ) ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ ਆਪ ﷺ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਇਸ ਹੁਕਮ ਦੇ ਨਾਲ ਭੇਜਿਆ ਕਿ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਊਠਾਂ ਦੇ ਗਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਟਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦੇਣ; ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਰੱਸੀਆਂ, ਤੀਰ-ਕਮਾਨ ਦੀਆਂ ਤਾਰਾਂ ਆਦਿ ਹੋਣ ਜਾਂ ਫੇਰ ਘੰਟੀ ਜਾਂ ਜੁੱਤਾ ਆਦਿ ਹੋਣ। ਕਿਉਂਕਿ ਲੋਕ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਬੁਰੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕੋਈ ਫਾਇਦਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀਆਂ। ਲਾਭ ਤੇ ਹਾਨੀ ਦਾ ਮਾਲਕ ਕੇਵਲ ਅੱਲਾਹ ਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਸਾਥੀ (ਸ਼ਰੀਕ/ਸਾਂਝੀ) ਨਹੀਂ ਹੈ।