“ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਸੱਚਾ ਮੋਮਿਨ (ਈਮਾਨ ਵਾਲਾ) ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਮੇਰੀ ਲਿਆਈ ਹੋਈ ਸ਼ਰੀਅਤ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ।”

ਇਹ ਹਦੀਸ ਸ਼ਰੀਅਤ ਨੂੰ ਮੰਨਣ (ਪੈਰਵੀ ਕਰਨ) ਦੇ ਸਿਲਸਿਲੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਸੂਲ ਦੀ ਹੈਸੀਅਤ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।
ਆਪਣੀ ਅਕਲ ਜਾਂ ਆਦਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਉੱਤੇ ਹਾਵੀ ਹੋਣ ਦੇਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਭੇਜੀ ਸ਼ਰੀਅਤ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਹਦੀਸ ਅਨੁਸਾਰ ਤਾਂ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਅੰਦਰ ਈਮਾਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਸ਼ਰੀਅਤ ਨੂੰ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਹਰ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾਕੁਨ (ਨਿਰਣਾਇਕ) ਮੰਨਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਆਪ ﷺ ਦਾ ਕਥਨ ਹੈ: "ਮੇਰੀ ਲਿਆਈ ਹੋਈ ਸ਼ਰੀਅਤ ਦੇ ਅਧੀਨ ਨਾ ਹੋ ਜਾਣ।”
ਈਮਾਨ ਨੇਕੀ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੱਧਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੁਨਾਹ ਕਰਨ ਨਾਲ ਘੱਟਦਾ ਹੈ।