ਕਰਕਸ਼ (ਕਿਰਾਏਲੂ) ਉਹ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੇਰਾ ਜਿਕਰ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਪਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਰੂਦ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦਾ।

ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨਾਮ, ਅੰਬਿਆ ਜਾਂ ਵਰਨਣ ਸੁਣ ਕੇ ਉੱਤੇ ਦੁਰੂਦ ਪੜ੍ਹਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਿਹਾ: "ਸੱਚਾ ਕਰਕਸ਼ ਉਹੀ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਮੇਰਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੋਵੇ ਪਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦਰੂਦ ਨਾ ਭੇਜੇ।" ਇਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਵਜ੍ਹਾਂ ਹਨ:

ਪਹਿਲੀ ਵਜ੍ਹਾ: ਇਹ ਕਰਕਸ਼ੀ ਇੱਕ ਐਸੇ ਚੀਜ਼ 'ਤੇ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਕੁਝ ਘੱਟਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਵੱਧ, ਨਾ ਕੋਈ ਧਨ ਖਰਚਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਦੂਜੀ ਵਜ੍ਹਾ: ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ‘ਤੇ ਕਰਕਸ਼ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਬੀ ﷺ ‘ਤੇ ਦਰੂਦ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਸਵਾਬ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਵੰਨ੍ਹਦਾ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਦਰੂਦ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਐਹੋ ਜਿਹਾ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਅਦਾ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਉੱਤੇ ਫ਼ਰਜ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸਵਾਬ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਤੀਜੀ ਵਜ੍ਹਾ: ਨਬੀ ﷺ ਉੱਤੇ ਦਰੂਦ ਪੜ੍ਹਨਾ ਨਬੀ ﷺ ਦੇ ਕੁਝ ਹੱਕਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਉਹੀ ਸਾਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਸਹੀ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾਇਆ, ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਵੱਲ ਦਾਅਤ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਇਹ ਵਹੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰੀਅਤ ਲਿਆ ਕੇ ਸਾਡੇ ਹੇਠਾਂ ਆਏ। ਉਹ ਸਾਡੇ ਹਿਦਾਇਤ ਦਾ ਕਾਰਣ ਹੈ—ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਜੋ ਉਸ ‘ਤੇ ਦਰੂਦ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹਦਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ‘ਤੇ ਕਰਕਸ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਨਬੀ ﷺ ‘ਤੇ ਵੀ ਕਰਕਸ਼ ਹੈ, ਉਸ ਹੱਕ ‘ਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਹੱਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।