ਮੈਂ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਜੇ ਇਹ ਬੰਦਾ ਉਹ ਕਹਿ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਜੋ ਗੁੱਸਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਕਹੇ: ਅਉਜ਼ੁ ਬਿੱਲਾਹਿ ਮਿਨਸ਼ ਸ਼ੈਤਾਨਿ

ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਅਤੇ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮੁਲਕ਼ੀ ਸਥਿਤੀ ਜਾਂ ਵਜ੍ਹਾ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੀ।
ਗੁੱਸਾ ਸ਼ੈਤਾਨ ਤੋਂ ਹੈ।
ਗੁੱਸੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸ਼ੈਤਾਨ ਰਜੀਮ ਤੋਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਪਨਾਹ ਮੰਗਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਫ਼ਰਮਾਉਂਦਾ ਹੈ: ﴾ਵਾਏਮਮਾ ਯਨਜ਼ਘੰਨਾ ਕਾ ਮਿਨੱਸ਼ ਸ਼ੈਤਾਨਿ ਨਜ਼ਘੁ ਫ਼ਸਤਈਜ਼ ਬਿੱਲਾਹ﴿ ﴾ (ਸੂਰਾ ਫੁਸਸੀਲਾਤ: 36) ਅਰਥ: "ਅਤੇ ਜੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਜ਼ਬਾ ਪੈਦਾ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਪਨਾਹ ਮੰਗ ਲੈ।"
ਗਾਲੀ-ਗਲੋਚ ਅਤੇ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵਾਂਗਾਂ ਲਾਨਤ ਤੋਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਫਸਾਦ ਅਤੇ ਨਫਰਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਜਿਹੜੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਨਸੀਹਤ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੱਕ ਇਸ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਵੀ ਇਸਦੇ ਫਾਇਦੇ ਲੈ ਸਕਣ।
ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਬੁਰਾਈ ਅਤੇ ਬੇਦਿਮਾਗੀ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ﷺ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਵੇਲੇ ਗੁੱਸੇ ਹੋਂਦੇ ਜਦੋਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀਆਂ ਹੁਰਮਤਾਂ ਲੰਘਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸਨੂੰ "ਮਨਮੁਹਾਂ ਗੁੱਸਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨਵਾਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ "ਹੈਲ ਤਰੈ ਬੀ ਮਿਨ ਜੁਨੂਨ" ਵਾਲਾ ਬਿਆਨ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਾਇਦ ਮਿਨਾਫਿਕ਼ੀਨ (ਮੁਨਾਫਿਕ) ਜਾਂ ਜਫ਼ਾਤ ਅਰੇਬੀ (ਕਠੋਰ ਬੇਰੂਹ) ਵਿੱਚੋਂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।