ਨਬੀ ਕਰੀਮ (ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ) ਨੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਫਰਮਾਇਆ

ਨਬੀ ਕਰੀਮ ﷺ ਆਪਣੇ ਸਹਾਬਿਆਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਬਾਰੇ ਆਗਾਹ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨ ਵੱਡੇ ਗੁਨਾਹਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ:

1. **ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ ਸ਼ਿਰਕ ਕਰਨਾ:**
ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਕਿ ਇਬਾਦਤ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਾਸਤੇ ਕਰਨਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਰ ਦੇਣਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ — ਉਸ ਦੀ ਉਲੂਹੀਅਤ (ਇਬਾਦਤ ਦੇ ਹੱਕ), ਰਬੂਬੀਅਤ (ਪਾਲਣਹਾਰ ਹੋਣ), ਨਾਮਾਂ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ। ਇਹ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅਤੇ ਅਣਮਾਫ਼ ਕੀਤਾਜਾਣ ਵਾਲਾ ਗੁਨਾਹ ਹੈ।

2. **ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਨਾਫਰਮਾਨੀ:**
ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਮਾਂ-ਪਿਓ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੁਖੀ ਕਰਨਾ — ਚਾਹੇ ਉਹ ਬੋਲ ਕੇ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਰਾਹੀਂ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਰਮੀ ਨਾ ਕਰਨੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਨਾ ਕਰਨੀ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨੇਕੀ ਨਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਨਾਫਰਮਾਨੀ ਇਸਲਾਮ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਗੁਨਾਹ ਹੈ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਤਾਕੀਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ।

3. **ਝੂਠੀ ਗੱਲ (ਕੌਲ-ਅਜ਼-ਜ਼ੂਰ) ਅਤੇ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ:**
ਇਸ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਹਰ ਉਹ ਗੱਲ ਜੋ ਝੂਠ ਤੇ ਧੋਖੇ 'ਤੇ ਮਬਨੀ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ — ਜਿੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਲਈ ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਜਾਂ ਮਾਲ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਗੁਨਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਬੇਇਨਸਾਫੀ ਅਤੇ ਜ਼ੁਲਮ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਨਬੀ ਕਰੀਮ ﷺ ਨੇ **ਝੂਠੀ ਗੱਲ (ਕੌਲ-ਅਜ਼-ਜ਼ੂਰ)** ਤੋਂ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰੀ ਦੁਹਰਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਬੁਰਾਈ ਅਤੇ ਸਮਾਜ ਉੱਤੇ ਪੈਣ ਵਾਲੇ ਮੰਦ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਵਲ ਧਿਆਨ ਦਿਵਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਉਹਨਾਂ ਇਸ ਕਦਰ ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦੁਹਰਾਇਆ ਕਿ ਸਹਾਬਾ ਕਹਿਣ ਲੱਗ ਪਏ: **"ਕਾਸ਼ ਉਹ ਚੁੱਪ ਕਰ ਜਾਂਦੇ!"** — ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਬੀ ਕਰੀਮ ﷺ ਨਾਲ ਹਮਦਰਦੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਨਫ਼ਰਤ ਸੀ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।