ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾ ਕਹੋ: ‘ਮਾਸ਼ਾ ਅੱਲਾਹ ਤੇ ਫੁਲਾਨ ਨੇ ਚਾਹਿਆ’, ਬਲਕਿ ਕਹੋ: ‘ਮਾਸ਼ਾ ਅੱਲਾਹ, ਫਿਰ ਫੁਲਾਨ ਨੇ ਚਾਹਿਆ।’

ਕਹਿਣ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਮਾ ਸ਼ਾ ਅੱਲਾਹ ਵਾ ਸ਼ਿਅਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਲਫ਼ਾਜ਼ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਨਾਲ "ਵਾਓ" ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਮਨਾਂਹੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਲਫ਼ਾਜ਼ ਅਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਰਕ ਹੈ।
ਇਹ ਕਹਿਣ ਦਾ ਜਵਾਜ਼ –"ਮਾ ਸ਼ਾ ਅੱਲਾਹ ਸੁੰਮਾ ਸ਼ਿਅਤਾ "ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਚਾਹੇ, ਫਿਰ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋ।"
ਅੱਲਾਹ ਲਈ ਮਸ਼ੀਅਤ (ਇਰਾਦੇ) ਦਾ ਸਬੂਤ, ਬੰਦੇ ਲਈ ਵੀ ਮਸ਼ੀਅਤ ਦਾ ਸਬੂਤ, ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਬੰਦੇ ਦੀ ਮਸ਼ੀਅਤ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਦੀ ਮਸ਼ੀਅਤ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਮਸ਼ੀਅਤ (ਇਰਾਦੇ) ਵਿੱਚ ਮਖਲੂਕ ਨੂੰ ਭੀ ਸਾਂਝੀ ਕਰਨਾ ਮਨਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਸਿਰਫ਼ ਲਫ਼ਜ਼ੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾਂ ਹੋਵੇ।
ਜੇ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਅਕੀਦਾ ਰੱਖਦਾ ਹੋਵੇ ਕਿ ਬੰਦੇ ਦੀ ਮਸ਼ੀਅਤ (ਇਰਾਦਾ) ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਮਸ਼ੀਅਤ ਵਾਂਗ ਹੀ ਵਸੀਅ ਤੇ ਬੇਹੱਦ ਹੈ ਜਾਂ ਬੰਦੇ ਦੀ ਮਸ਼ੀਅਤ ਅਜ਼ਾਦ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਿਰਕ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਇਹ ਅਕੀਦਾ ਰੱਖੇ ਕਿ ਬੰਦੇ ਦੀ ਮਸ਼ੀਅਤ ਅੱਲਾਹ ਤੋਂ ਘੱਟ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਛੋਟਾ ਸ਼ਿਰਕ ਹੈ।