ਨਬੀ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਦੋ ਚਿੱਟੇ ਸੀੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਕਾਬਸ਼ ਜ਼ਬ੍ਹ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਜ਼ਬ੍ਹ ਕੀਤਾ, (ਜ਼ਬ੍ਹ ਵੇਲੇ) ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਅਤੇ ਤਕਬੀਰ ਪੜ੍ਹੀ, ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਰਵਟ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ।

ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਸ਼ਰਅੀ ਹੇਸੀਅਤ — ਇਹ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੇ ਇੱਤਫ਼ਾਕ ਨਾਲ ਜਾਇਜ਼ ਤੇ ਮਸ਼ਰੁਅ ਹੈ।
ਉਤਮ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕੁਰਬਾਨੀ ਉਸੀ ਕਿਸਮ ਦੀ ਹੋਵੇ ਜਿਸ ਨਾਲ ਨਬੀ ਸੱਲੱਲਾਹੁ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ ਨੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਦਿਸਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਚਰਬੀ ਤੇ ਗੋਸ਼ਤ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਇਮਾਮ ਨਵਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਹਦੀਸ ਵਿੱਚ ਦਲਾਲਤ ਹੈ ਕਿ ਇਨਸਾਨ ਲਈ ਇਹ ਮੁਸਤਹੱਬ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਨੂੰ ਖੁਦ ਜ਼ਬ੍ਹ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਉਜ਼ਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਜ਼ਬ੍ਹ ਕਰਨ ਲਈ ਨਾਂ ਵਕੀਲ ਬਣਾਏ। ਹਾਂ, ਜੇ ਕਿਸੇ ਉਜ਼ਰ ਕਰਕੇ ਵਕੀਲ ਬਣਾਏ, ਤਾਂ ਉਹ ਜ਼ਬ੍ਹ ਦੇ ਵੇਲੇ ਹਾਜ਼ਿਰ ਹੋਣਾ ਮੁਸਤਹੱਬ ਹੈ। ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮੂਸਲਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜਗ੍ਹਾ ਵਕੀਲ ਬਣਾਏ, ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਇਖਤਿਲਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ।
ਇਬਨ ਹਜਰ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਇਸ ਹਦੀਸ ਵਿੱਚ ਤਕਬੀਰ ਦੇ ਨਾਲ "ਬਿਸਮਿੱਲਾਹ" ਕਹਿ ਕੇ ਜ਼ਬ੍ਹ ਕਰਨ ਦੀ ਮੁਸਤਹੱਬ ਹੋਣ ਦੀ ਦਲਾਲਤ ਹੈ। ਇਥੇ ਇਹ ਵੀ ਮੁਸਤਹੱਬ ਹੈ ਕਿ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੀ ਗਰਦਨ ਦੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ (ਸਿਫ਼ਾ) 'ਤੇ ਪੈਰ ਰਖਿਆ ਜਾਵੇ। ਅਤੇ ਇਜਮਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਲਿਟਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਜੋ ਜ਼ਬ੍ਹ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਆਸਾਨੀ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਸੱਜੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਛੁਰੀ ਫੜੇ ਅਤੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਪਕੜੇ।
ਸੀੰਗਾਂ ਵਾਲੇ (ਅਕਰਨ) ਜਾਨਵਰ ਨਾਲ ਕੁਰਬਾਨੀ ਕਰਨਾ ਮੁਸਤਹੱਬ ਹੈ, ਪਰ ਬਿਨਾਂ ਸੀੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ।