ထိုအခါ ကိုယ်တော်က ‘ငါကိုယ်တော်နှင့် ဤဒွန်ယာလောက မည်သို့ဆက်စပ်မှုရှိသနည်း၊ ငါကိုယ်‌ တော်သည် ဤဒွန်ယာလောက၌ အရိပ်ရရန် သစ်ပင်အောက်တွင် ခိုလှုံပြီး ထို့နောက် ထွက်ခွာသွားသော စီးနင်းသူ (ခရီးသည်) တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။”

၁။ တမန်တော်မြတ် (ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်) သည် လောကီရေးရာကို စွန့်လွှတ်ပယ်ရှောင်တော်မူပုံနှင့် ထိုလောကီရေးရာများမှ ကင်းကွာတော်မူပုံကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်း။
၂။ ဟဒီးစ်တော်၌ လောကီရေးရာများတွင် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သောအရာများကို စွန့်လွှတ်ရမည်ဟူ၍ မပါရှိပါ။ (အမှန်စင်စစ် ရှုံ့ချပြစ်တင်ထိုက်သည်မှာ) ထိုလောကီရေးရာများဖြင့် နောင်ဘဝအတွက် လုပ်ဆောင်ရမည့်ကိစ္စများမှ သွေဖည်သွားခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား လူတစ်ဦးသည် သစ်ပင်တစ်ပင်အောက်တွင် ခိုလှုံပြီး မိမိခရီးဆက်လျှောက်နိုင်ရန်အတွက် ထိုသစ်ပင်မှ အကျိုးခံစားယူခြင်းဖြစ်ရာ၊ ထိုသစ်ပင်ကို မှီခိုတည်နေသည်မဟုတ်ပေ။
၃။ အကဲဖြတ်ဆင်ခြင်ရမည့်အချက်မှာ အကောင်းဆုံးသော စံပြပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တော်မူသော နဗီတမန်တော် (ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်)၏ အခြေအနေပင်ဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို ထိုတမန်တော်၏ ဖဝါးခြေထပ် လျှောက်လမ်းပါက လမ်းမှန်သို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်ပြီး လောကီရော နောင်ဘဝတွင်ပါ အောင်မြင်မှုရရှိမည်ဖြစ်သည်။
၄။ ဆွဟာဗဟ်များ (ရဿွိယလ္လာဟုအန်ဟွမ်) ၏ တမန်တော်မြတ် (ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်) အပေါ်၌ အလေးထားဂရုစိုက်မှုနှင့် ချစ်ခင်မြတ်နှိုးမှု။
၅။ ဒအ်ဝသ်ပေးဖိတ်ခေါ်ခြင်းနှင့် ပညာသင်ကြားပေးခြင်းတို့တွင် ဥပမာများဖြင့် ရှင်းပြခြင်းသည် ခွင့်ပြုထားသော ကိစ္စရပ်ဖြစ်ခြင်း။