„Меѓу оние што живееле пред вас имало еден човек кој се здобил со тешка рана. Поради нетрпеливост, зел нож и си ја отсекол раката. Крвта не престанала да тече сè додека не умрел. Тогаш Аллах рече: ,Мојот роб избрза одземајќи ја својата душа – па Јас му го забранувам Џенетот.‘“

Вредноста на трпението при неволји, и потребата човек да се воздржи од жалење и покажување нетрпеливост поради болката – за да не го доведе тоа до уште поголема штета.
Пренесување на случките од претходните народи кога во нив има поука и корист.
Ибн Хаџер вели: „Во овој хадис има поттик за почитување на Аллаховите одредби и доказ за Неговата милост кон созданијата – бидејќи им го забранил убивањето на самите себе, а душата е сопственост на Аллах.“
Строга забрана за преземање на дејства кои водат до самоубиство, со сериозно предупредување за последиците.
Ибн Хаџер исто така рекол: „Ова укажува дека тој ја пресекол раката со намера да се самоубие – а не како обид за лекување, каде што постои реална надеж за излекување.“