მორწმუნე კაცს არ უნდა სძულდეს მორწმუნე ქალი. თუ მასში რომელიმე თვისება არ მოსწონს, სხვა თვისებაში კმაყოფილებას უნდა პოულობდეს

მოწოდება მორწმუნეზე, რომ იყოს სამართლიანი და გონივრულად მოიქცეს ნებისმიერი უთანხმოების დროს, რაც შეიძლება ცოლთან წარმოიშვას. ის არ უნდა დაეყრდნოს მხოლოდ გრძნობებს ან დროებით ემოციებს, არამედ უნდა იმოქმედოს გაწონასწორებულად და სამართლიანად.
მორწმუნის საქმე არ არის მორწმუნე ქალის სრულად სიძულვილი, რაც განშორებამდე მიიყვანს. პირიქით, მას უნდა შეეძლოს იმ თვისებების უგულებელყოფა, რაც არ მოსწონს, და ყურადღების გამახვილება იმაზე, რაც უყვარს.
ცოლ-ქმარს შორის კარგი თანაცხოვრებისა და მეგობრული ურთიერთობის წახალისება.
რწმენა მოუწოდებს კეთილშობილური ზნეობისკენ. მორწმუნე მამაკაცსა და ქალში აუცილებლად არის კარგი თვისებები, რადგან რწმენა მოითხოვს, რომ მათში იყოს სამაგალითო და საქებარი ხასიათის ნიშნები.