ሸይጧን በጀዚረተል ዐረብ (በባህር የተከበበው የዐረብ ምድር) ውስጥ ሰጋጆች ያመልኩኛል የሚለውን ተስፋ ቆርጧል። ነገር ግን በሰጋጆች መካከል ማጣላትን (ተስፋ አልቆረጠም)።

የሸይጧን አምልኮ የሚባለው የጣዖት አምልኮ ነው። ምክንያቱም በርሱ የሚያዘውም ወደርሱ ጥሪ የሚያደርገውም ሸይጧን ነውና። ይህም አላህ ስለ ኢብራሂም (ዐለይሂ ሰላም) ንግግር እንዲህ ያለውን ማስረጃ በማድረግ ነው። {አባቴ ሆይ! ሸይጧንን አትገዛ ...}
ሸይጧን በሙስሊሞች መካከል ጭቅጭቅ፣ ፀብ፣ ጦርነትና ፈተናዎች እንዲከሰቱ እንደሚለፋ እንረዳለን።
በእስልምና ውስጥ በሶላት ከሚገኙ ጥቅሞች መካከል በሙስሊሞች መካከል ውዴታን ትጠብቃለች፤ በመካከላቸው ያለውን የወንድማማችነት ገመድም ታጠነክራለች።
ሶላት ከሁለቱ የምስክር ቃላት በኋላ ትልቁ የእስልምና ምልክት ነው። ስለዚህም ሐዲሡ ውስጥ ሙስሊሞችን ሰጋጆች በሚል ነው የጠቀሳቸው።
ጀዚረተል ዐረብ ከሌሎች ሀገሮች የተለየ መለዮ እንዳላት እንረዳለን።
ነቢዩ (ሶለላሁ ዐለይሂ ወሰለም) የአላህ ሶላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈንና (ሸይጧን በጀዚረተል ዐረብ ውስጥ ሰጋጆች ያመልኩኛል ከሚለው ተስፋ ቆርጧል። ....) ከማለታቸውም ጋር በአንዳንድ የጀዚረተል ዐረብ ክፍሎች ውስጥ የጣዖት አምልኮ ተከስቶ የለም ወይ? ከተባለ። ይህ ንግግራቸው የሚመለከተው በርካታ ሀገራቶች በሙስሊሞች በተከፈቱበትና ሰዎች ወደ አላህ ሃይማኖት በህብረት በገቡበት ወቅት የተከሰተውን የሸይጧን ተስፋ መቁረጥን ነው። ሐዲሡ የተናገረው በሸይጧን በኩል ያለውን ጥርጣሬ ነው። ከዚያም ግን አላህ ለፈለገው ጥበብ ከዚህ ተቃራኒ ተከሰተ።