(ላኢላሃ ኢለሏህ ወሕደሁ ላሸሪከ ለህ ለሁልሙልኩ ወለሁልሐምዱ ወሁወ ዐላ ኩሊ ሸይኢን ቀዲር) የሚለውን ውዳሴ በቀን ውስጥ መቶ ጊዜ ያለ ሰው

የተውሒድ ቃል ያላት ደረጃንና የምንዳዋን ትልቅነት እንረዳለን።
የበላይ የሆነው አላህ በባሮቹ ላይ ያለው ችሮታ ሰፊ መሆኑን እንረዳለን። ይህም ለእያንዳንዱ ሰው ገር የሆነን ዚክር (ውዳሴ) መደንገጉና በዛም ላይ ትልቅን ምንዳ በማስቀመጡ ነው።
ይህንን ዚክር በቀን ውስጥ ከመቶ ጊዜ በላይ ቢል ሐዲሡ ውስጥ የተጠቀሰውን መቶ ጊዜ ያለ ሰው የሚያገኘውን ምንዳም ያገኛል በጨመረው ልክም ሌላ ምንዳ ይኖረዋል። ይህም ከተባለው በላይ መጨመሩ ምንም ደረጃ የለውም ወይም ያበላሸዋል ተብሎ መጠኑን መተላለፉ የተከለከለው የቁጥር ገደብ ውስጥ የሚገባ አይደለም።
ነወዊይ እንዲህ ብለዋል: "የሐዲሡ ጥቅል መልዕክት በግልፅ የሚያስረዳን ይህንን ሐዲሡ ውስጥ የተጠቀሰውን ምንዳ በቀን ውስጥ አከታትሎም ይበል ወይም በተለያዩ ስፍራዎች ከፋፍሎም ይበል ወይም የተወሰነውን የቀኑ መጀመሪያ ላይ የተወሰነውን ደግሞ የቀኑ መጨረሻ ላይ ይበል ውዳሴውን መቶ ጊዜ በማለቱ ብቻ ያገኘዋል። ነገር ግን አጠቃላይ ቀኑን ከሸይጧን መጠበቂያ እንዲሆንለት የቀኑ መጀመሪያ ላይ ቢለው በላጭ ነው።"