ANG ARAW NG TARWIYAH

Araw ng Tarwiyah ay ang ikawalong araw ng Dhul-Hijjah, ito ang araw na magsisimula ang mga gawain ng mga nagsasagawa ng Hajj o pilgrimahe, ito ay pinangalanan  sa wikang arabik na “Tarwiyah” sa ibigsabihin nito na paghahanap o pag-iipon, dahil ang mga nagsasagawa ng Hajj noon ay naghahanap ng tubig sa araw na ito, bilang paghahanda bago dumating ang araw ng Arafah.

 

Pagtapos ng sikat ng araw sa Araw ng Tarwiyah, ang mga nagsasagawa ng Tamatt’u ay mag-iintensyon o tinatawag na Ihram ng Umrah para sa kanilang Hajj sa lugar na kung saan sila ay nananatili. Sila ay maaring maligo, magpabango at magsagawa ng dalawang rak’ah na dasal bilang sunnah sa pagtapos ng wudhu.

 

Ang mga nagsasagawa naman ng Qiran at Ifrad ay mananatili sa unang Ihram o intensyon nila, ang magiging paraan ng kanilang pag-iintensyon ay pagsabi ng: “Labayka Hajjan” kung ang Hajj naman na ito ay para sa iba, kanyang sasabihin ay:

Labayka Allahumma an (at babanggitin ang pangalan ng tao)”.

 

At ipinag-uutos na pagtapos ng pag-iintensyon, ang pagrami sa pagbigkas ng Talbiyah: “Labayka allahumma labayk, labayka la sharika laka labayk, innal hamda wa ni’mata laka wal mulk, laa sharika lak”.

 

At sa tao na nakakaramdam ng dahilan na kung saan maaaring hindi nya makumpleto ang kanyang Hajj, maari nyang sabihin ang: “Allahumma mahilli haythu habastani”, para sa pagkakataon na hindi nya makumpleto ang kanyang Hajj, hindi na nya kailangan mag-alay ng tupa bilang kabayaran at makakabalik na sya sa kanyang pinanggalingan, at kung wala namang dahilan na hindi nya makukumpleto ang kanyang Hajj, hindi na nya kailangan sabihin ito.

 

Hindi parte ng katuruan ng Propeta Muhammad ﷺ, ang pumunta pa sa Masjid Al-Haram o anumang bahay dasalan para lang magsagawa ng intensyon, dahil ayon sa hadith ni Jaber رضي الله عنه  , sila ay inutusan ng Propeta Muhammad ﷺ na mag-intensyon habang sila ay patungo  Mina pagtapos ng kanilang umrah, kaya’t sila ay nagsagawa ng intensyon kung saan sila ay namamalagi sa mga oras na iyon.

 

Kabilang naman sa turo ng Propeta Muhammad ﷺ, ang  pagpunta sa Mina bago ang Dhuhr, at sa Mina na sila magdadasal ng Dhuhr, Asr, Maghrib, Isha at Fajr, sa mga maiiksi nitong bilang ng hindi pinagsasama ang mga dasal, sa naiulat ni

Ibn Omar رضي الله عنهماna ang Propeta Muhammad ﷺ ay nagdasal lamang ng dalawang rak’ah kasama si Abu-Bakar, Omar at Uthman رضي الله عنهم.

 

شهر الله المحرم باللغة الفلبينية

ANG BUWAN NG ALLAH “AL-MUHARRAM”

Ang buwan ng Muharram ay buwan ng Allah, ito ang unang buwan sa taon ng Hijri.

 

Ang buwan ng Muharram ay kasama sa sagradong buwan na nabanggit sa sinabi ng Allah سبحانه و تعالى:

“Ang bilang ng buwan sa Allah ay labindalawang buwan, ito ay nasa aklat ng Allah, mula sa araw ng pagkalikha ng mga langit at lupa, at dito ay nabibilang ang apat na sagradong buwan…”.

 

Ang mga sagradong buwan na nabanggit ay apat, at ito ay: Dhul-Qa’dah, Dhul-Hijjah, Al-Muharram, Rajab.

 

Katulad ng nilinaw ng Propeta Muhammad صلى الله عليه وسلم, nasabi na ito ay buwan ng Allah سبحانه وتعالى tanda na ang Muharram ay dakila at sagrado.

 

Ayon sa naiulat ni Abu Hurairahرضي الله عنه sinabi  ng Propeta Muhammad صلى الله عليه وسلم :

“Ang pinakamainam na pag-aayuno pagkatapos ng pag-aayuno sa Ramadhan ay ang pag-aayuno sa buwan ng Allah na Muharram; at ang pinakamainam na Salah pagkatapos ng limang obligado ay ang Salah sa gabi”.

 

Ang paggawa ng hindi makatarungan sa mga sagradong buwan na ito ay mahigpit na ipinagbabawal. Sinabi ng Allah سبحانه وتعالى:

“Huwag ninyong gawan ng hindi makatarungan ang inyong mga sarili sa loob ng mga sagradong buwan na ito”.

 

Walang duda na ang paggawa ng hindi makatarungan ay ipinagbabawal sa lahat ng oras, ngunit ang kasalanan na ito ay mas higit sa mga sagradong buwan na ito.

 

Ito ay naiulat ni Ibn Abbas رضي الله عنهما sa nabanggit na talata:

“Huwag kayong gumawa ng hindi makatarungan sa lahat ng buwan”.

 

At ihinuli ang apat na sagradong buwan bilang pagbibigay ng mas higit na babala; sapagkat ang pagsasagawa ng hindi makatarungang bagay sa mga buwan na ito ay mas malaking kasalanan; kasabay ay ang pagpapaliwanag naman sa pagsagawa ng kabutihan kung saan ay makakamit dito ang mas malaking gantimpala”.

 

Maituturing na mainam na kusang-loob na pagsamba ang pag-aayuno sa buwan ng Allah na Muharram; at ito ang susunod pagkatapos ng pag-aayuno sa buwan ng Ramadhan. Sa Hadith ng Propeta Muhammad صلى الله عليه و سلم ay kanyang sinabi:

“Ano ang susunod na mainam na dasal pagkatapos ng limang obligado? At ano ang susunod na mainam na pag-aayuno pagkatapos ng buwan ng Ramadhan?

 

Ang susunod na mainam na dasal pagkatapos ng limang obligado ay dasal sa gabi; at ang susunod na mainam na pag-aayuno pagkatapos ng Ramadhan ay ang pag-aayuno sa buwan ng Allah na Muharram”.

رسولوں پر ایمان

رسولوں پر ایمان

( اللہ تعالی نے مومنوں پر بڑا احسان کیا ہے کہ ان میں انہی میں سے ایک پیغمبر بھیجے جو ان کو خدا کی ایتیں پڑھ پڑھ کر سناتے اور ان کو پاک کرتے اور خدا کی کتاب اور دانائی سکھاتے ہیں  اور پہلے تو یہ لوگ صریح گمراہی میں تھے  ) سورة ال عمران 164

رسولوں پر ایمان لانا ارکان ایمان میں سے ایک رکن ہے اور عقیدے کے اہم واجبات میں سے اہم واجب ہے  رسول اللہ کا پیغام پہنچانے والے ہیں اور اس کی مخلوق پر حجت ہیں پس رسولوں کا بھیجنا مخلوق کیطرف اللہ کی بڑی نعمتوں میں سے ہے اور خاص کر محمد صلی اللہ علیہ وسلم جو کہ خاتم النبیین ہیں اور سب سے افضل  رسول ہیں رسولوں میں .

 رسولوں پر ایمان کا تقاضا ہے اس چیز کی تصدیق کرنا کہ اللہ تعالی نے ہر امت میں انہی میں سے رسول بھیجا جو ان کو اللہ کی عبادت کی دعوت دیتا ہے اور اللہ کے علاوہ کسی اور کی عبادت سے انکار کرتا ہے   یہ عقیدہ رکھنا کہ وہ تمام سچے ہیں اور انہوں نے پہنچا دیا مکمل جو اللہ تعالی نے ان کے ذریعے بھیجا پس انہوں نے نہ چھپایا اور نہ تبدیل کیا اور اس چیز پر ایمان لانا کہ ان کی دعوت ایک ہے توحید کی دعوت  .

فرمان باری تعالی ہے : (اور جو پیغمبر ہم نے تم سے پہلے بھیجے ان کی طرف یہی وحی بھیجی کہ میرے سوا کوئی معبود نہیں تو میری ہی عبادت کرو ) بعض مسائل و احکام میں وہ مختلف ہیں

اللہ تعالی کا فرمان ہے  : ( ہم نے تم میں سے ہر ایک کے لیے ایک دستور اور طریقہ مقرر کیا ہے  )

یہ عقیدہ رکھنا کہ جس نے ایک رسالت کا انکار کیا اس نے تمام کا انکار کر دیا فرمان باری ہے : ( قوم نوح نے رسولوں کو جھٹلایا )  بس اللہ تعالی نے ان کےجھٹلانے کو تمام رسولوں کو جھٹلانا قرار دیا اگرچہ اس وقت ان کے علاوہ کوئی اور رسول نہیں تھا .

 ایمان لانا کہ اللہ تعالی نے انہیں حیرت انگیز معجزات سے نوازا اور واضح نشانیوں کے ساتھ .

اس چیز کی تصدیق کرنا کہ جو ان سے صحیح ثابت ہے اور ایمان لانا کہ ان میں سب سے اخری نبی محمد صلی اللہ علیہ وسلم ہیں اپ کے بعد کوئی نبی نہیں ائے گا فرمان باری ہے  :  (محمد صلی اللہ علیہ وسلم تمہارے مردوں میں سے کسی کے والد نہیں ہیں بلکہ اللہ کے پیغمبر اور نبیوں کی نبوت کی مہر یعنی اس کو ختم کر دینے والے ہیں اور اللہ ہر چیز سے واقف ہے  . )

اس چیز کا عقیدہ رکھنا کہ ان کے منزلوں اور مرتبوں کے اندر تفاوت ہے اوران میں سب سے افضل محمد صلی اللہ علیہ وسلم ہیں رسولوں پر ایمان لانے کے بہترین ثمرات ہیں

اللہ تعالی کی رحمت اور اپنی مخلوق کے ساتھ عنایت کہ اس نے ان کی طرف رسولوں کو بھیجا ان کی رہنمائی اور ہدایت کے لیے ,

 اللہ تعالی کی اس عظیم نعمت پر شکر ادا کرنا .  رسولوں سے محبت کرنا اور ان کا احترام کرنا ان کی تعریف کرنا جس کے وہ لائق ہے کیونکہ وہ اللہ کے پیغام رساں ہیں اور اس کے بندوں میں سے چنے ہوئے بندے ہیں.

 اللہ تعالیٰ کی قدرت اور اسکا  اپنی بعض مخلوقات کے انتخاب اور ایک دوسرے پر اس کی ترجیح کو جاننا ۔ اور بعض کو بعض پر فوقیت دینا .

اس چیز کو مضبوطی سے تھام لینا جو یہ ( رسول ) لے کر آئے کیونکہ یہی وہ راستہ ہے جو دنیا اور آخرت کی سعادت تک پہچاتا ہے .