Аллоҳ Таборак ва Таъоло ба аҳли биҳишт мегӯяд: Эй аҳли биҳишт! Онҳо мегӯянд: Лаббайк, Парвардигори мо! Мо итоат мекунем ва хушбахтем! Худованд мепурсад: Оё шумо розӣ ҳастед? Онҳо мегӯянд: Чаро розӣ набошем, дар ҳоле ки ба мо чизҳоеро додӣ, ки ба ҳеҷ як аз махлуқоти Худ надодаӣ?
Choose an available translation of this Hadeeth
Hadeeth text
Аз Абусаъиди Худрӣ (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: "Аллоҳ Таборак ва Таъоло ба аҳли биҳишт мегӯяд: Эй аҳли биҳишт! Онҳо мегӯянд: Лаббайк, Парвардигори мо! Мо итоат мекунем ва хушбахтем!
Худованд мепурсад: Оё шумо розӣ ҳастед?
Онҳо мегӯянд: Чаро розӣ набошем, дар ҳоле ки ба мо чизҳоеро додӣ, ки ба ҳеҷ як аз махлуқоти Худ надодаӣ?
Худованд мефармояд: Ман ба шумо чизе беҳтар аз ҳамаи инҳо медиҳам.
Онҳо мегӯянд: Эй Парвардигор, чӣ чизе беҳтар аз ин аст? Худованд мефармояд: Ман ризоияту хушнудии худро шомили ҳоли шумо мегардонам ва ҳаргиз пас аз ин бар шумо хашм намегирам."
Explanation
Benefits
Муждаи Аллоҳ Таъоло ба аҳли биҳишт, ки Ӯ аз онон розӣ аст ва розигии Худро шомили ҳоли онон гардонидааст ва дигар ҳаргиз бар онон хашм намегирад.
Ризоият ва хушнудии ҳама касоне, ки дар биҳишт ҳастанд аз ҳолати худ, бо вуҷуди фарқ доштани манзилатҳо ва дараҷаҳояшон. Зеро ҳамаи онҳо бо як ҷавоб гуфтанд: "Ба мо чизе додӣ, ки ба ҳеҷ каси дигар аз махлуқотат надодаӣ." (Яъне, ҳар кадомашон он қадар неъмат диданд, ки фикр карданд беҳтаринро доранд. Ин нишонаи комили ризоият, қаноат ва некбахтии ҷовидона аст).
Attribution
Categories
Share hadeeth
Sharing options

