"මත් බව ඇති කරන සෑම දෙයක්ම තහනම්ය."

අන්-නබීද් (සාරය) යනු: රට ඉඳි මී පැණි බාර්ලි හා එවැනි වෙනත් දෑ දමන ලද ජලයයි. එමගින් සුවය ඇති; රසවත්; ඉමිහිරි පානයන් ගනු ලැබේ. ඉන් පසු එය පෙරනු ලබයි. එය මත් බව ඇති කරන ද්‍රාවණයක් ලෙසට හැරෙයි.
මත් පැන්, හෂීෂ් හා එවැනි වෙනත් මත් ද්‍රව්‍ය මෙන් මත් බව ඇති කරන සියලු ආකාරයේ වර්ග තහනම් කිරීමේ දී මෙම හදීසය රීතියක් ලෙස ගනු ලැබේ.
මෙය මුස්ලිම්වරයකුට අත්‍යවශ්‍ය වන දෙයක් පිළිබඳ විමසා දැනගැනීමේ වැදගත්කම් පෙන්වා දෙයි.
මත් පැන් තහනම් කරන ලද මුල් අවස්ථාව වූයේ සලාතයේ වේලාව පැමිණි අවස්ථාවකය. ඇතැම් මුහාජිර්වරුන් සලාත් ඉටු කර ඔහුගේ සලාතයේ දී කුර්ආනය පාරායනය කළ කල්හි ඔහුගේ පාරායනයෙහි ගැටළුකාරී තත්ත්වයක් ඇති විය. එවිට උත්තරීතර අල්ලාහ්ගේ වදන පහළ විය. එනම් "අහෝ විශ්වාස කළවුනි, ඔබ මත්බවින් සිටිය දී ඔබ පවසන දෑ කුමක්දැයි ඔබ හඳුනන තෙක් සලාතයට ළං නොවනු." (අන්-නිසා: 43) අල්ලාහ්ගේ දූතයාණන්ගේ නිවේදකයා "මත් බවින් සිටින්නන් සලාතයට ළං නොවිය යුතු යැ"යි නිවේදනය කරමින් සිටියහ. පසුව එය පරිභෝජනයට ගැනීම අල්ලාහ් මෙසේ පවසමින් තහනම් කළේය. "අහෝ දේවත්වය විශ්වාස කළවුනි! සුරා, සූදුව, පිළිම වන්දනාව හා රිටි මඟින් කුසපත් ඇදීම ෂෙයිතාන්ගේ ක්‍රියාවෙන් වූ පිළිකුල් සහගත දෑ ය. එබැවින් නුඹලා ජයග්‍රණය ලැබිය හැකි වනු පිණිස නුඹලා එයින් වැළකී සිටිනු. (5:90), ෂෙයිතාන් අපේක්ෂා කරනුයේ සුරාව හා සූදුව තුළින් නුඹලා අතර සතුරුකම හා ක්‍රෝධය ඇති කිරීමට හා අල්ලාහ් ව මෙනෙහි කිරීමෙන් හා සලාතයේ නිරත වීමෙන් නුඹලා ව අවහිර කිරීමටය. එබැවින් නුඹලා එයින් වැළකිය යුත්තන් නොවේ ද?" (5:91)
උත්තරීතර අල්ලාහ් මත් ද්‍රව්‍ය තහනම් කළේ, එහි හිංසනයන් හා බරතපල දූෂණ පිරී පවතින බැවිනි.
තහනම් කිරීමේ පදනම වන්නේ, මත් වීමේ ස්වභාවය එහි තිබීමයි. සාරය මත් බව ඇති කරන්නක් බව විස්තර කෙරේ නම් එය තහනම්ය. එය මත් බව ඇති කරන්නක් බව විස්තර නොකෙරේ නම් එය අනුමත ය.