මෙලොව දෙවියන් කෙරෙහි විශ්වාසය තැබූ අයට සිරගෙයකි. දෙවියන් ප්‍රතික්ෂේප කළ අයට ස්වර්ගයකි

නවවි තුමා මෙසේ පවසයි: දේවත්වය විශ්වාස කළ සෑම කෙනෙකුම තහනම් කරන ලද ආශාවන්ගෙන් හා පිළිකුල් සහගත දැයින් මෙලොවෙහි සිරගත කරනු ලැබ ඇත. වළක්වනු ලැබ ඇත. දුෂ්කර ක්‍රියාවන් කිරීමට ඔවුනට පැවරී ඇත. ඔහු මිය ගිය විටෙක ඔහු එයින් මිදී සර්වබලධාරී අල්ලාහ් ඔහු වෙනුවෙන් සූදානම් කර ඇති සදා සැපත වෙත හැරී යනු ඇත. එය කිසිදු අඩුවක් නැති ශුද්ධ සැපතකි. නමුත් ඒ සම්බන්ධයෙන් දේවත්වය ප්‍රතික්ෂේප කරන කාෆිර්වරයා වනාහි, ඔහු මෙලොවෙහි ලබන්නේ සුළු සැපතක් පමණි. එසේ වුව ද ඔහු එය ලබන්නේ කරදර හා බාධාවන් සමගය. නමුත් ඔහු මිය ගිය විට සදා දඬුවම වෙත හා සදා අභාග්‍යය වෙත ඔහු යොමු වනු ඇත.
සින්දී තුමා මෙසේ පවසයි: 'සිජ්නුල් මුඃමින්' (මුඃමින්වරයාගේ සිරගෙය) යන ප්‍රකාශය වනාහි, ඔහු සැපතෙහි වී නම්, ස්වර්ගය ඔහුට එයට වඩා ශ්‍රේෂ්ඨ වනු ඇත. 'වජන්නතුල් කාෆිරි' (දේවත්වය ප්‍රතික්ෂේප කරන කාෆිර්වරයාගේ ස්වර්ගය) යන ප්‍රකාශය වනාහි, ඔහු දුෂ්කරතාවෙන් පෙළෙන්නේ නම්, අපා ගින්න ඔහුට ඊට වඩා දරුණු වනු ඇත.
සර්වබලධාරී අල්ලාහ් අබියස මෙලොව වැදගත් නොවීම.
මෙලොව දේවත්වය විශ්වාස කරන මුඃමින්වරුන් හට විභාගයේ හා පරීක්ෂණයේ නිවහනයි.
දේවත්වය ප්‍රතික්ෂේප කරන කාෆිර්වරයා ඔහුගේ මෙලොව ජීවිතය තුළ ඔහුගේ ස්වර්ගය ඉක්මන් කරගනු ඇත. නමුත් මතුලොව ස්වර්ගය හා එහි ඇති සැප පහසුකම් තහනම් කිරීම තුළින් ඔහු දඬුවමට ලක්වනු ඇත.