لعنت کوونکي کسان به د قيامت په ورځ نه شاهدان وي او نه شفاعت کوونکي

لعنت ویل حرام دي، او دا چې زیات ویل یې له کبیره ګناهونه څخه یوه ده.
په حديث کې يوازې د هغه چا لپاره د سزا یادونه شوې چې ډېر لعنت وایي، نه د هغه چا لپاره چې يو ځل يا دې ته ورته یې وایي، او لدې څخه هغه لعنت ویل هم مستثنا دي چې جواز لري او شریعت د هغو کسانو په اړه جواز ورکړی چې بدې ځانګړنې لري، خو پرته لدې چې ځانګړی نوم واخېستل شي، لکه: «په یهودو او نصاراوو دې د الله لعنت وي»، «په ظالمانو دې د الله لعنت وي»، «په انځورګرانو دې د الله لعنت وي»، « پر هغه چا دې د الله لعنت وي چې د لوط د قوم عمل کوي»، «پر هغه چا دې د الله لعنت وي چې له هغه پرته بل چاته حلاله کوي»، «پر هغو نارینه وو دې د الله لعنت وي چې ښځو ته ځان ورته کوي او هغه ښځې چې سړیو ته ځان ورته کوي»، او داسې نور.
په قیامت کې د مؤمنانو لخوا د شفاعت کولو ثبوت.