من دیدم رسول الله صلی الله علیه وسلم ادرار کرد، سپس وضو گرفت و بر خُفّ‌هایش مسح کشید

حرص اصحاب و تابعین بر پیروی از سنت پیامبر صلی الله علیه وسلم.
نووی گفت: تمام کسانی که در اجماع اعتبار دارند، بر جواز مسح بر خُفّین - چه در سفر و چه در حضر، چه در ضرورت و چه بی‌ضرورت - اتفاق نظر دارند؛ حتی برای زنانی که در خانه هستند و افراد ناتوانی که قادر به راه رفتن نیستند نیز جایز است.
فضیلت جریر بن عبدالله رضی الله عنه که سعه‌ صدر داشت و تحمل انکار شاگردانش - با وجود اشتباه بودنشان - را می‌کرد.
ردّ بر کسانی که مسح بر خُفّین را انکار کرده و مدعی نسخ آن هستند؛ زیرا حدیث جریر رضی الله عنه پس از آیه وضو بوده است.
بیان این که سزاوار است کسی که مورد انکار قرار گرفته - در حالی که عملش را صحیح می‌داند - بر منکر خشم نگیرد و با او به نحوی شایسته بحث کرده و دلیل خود را توضیح دهد.
استناد به تاریخ در هنگام نیاز.