ਅੱਲਾਹ ਦਾ ਬੰਦਿਆ 'ਤੇ ਇਹ ਹੱਕ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ ਉਸੇ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸ਼ਰੀਕ ਨਾ ਬਣਾਉਣਾ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਬੰਦਿਆਂ ਦਾ ਅੱਲਾਹ ਉੱਤੇ ਹੱਕ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਰੀਕ ਨਾ ਬਣਾਵੇ, ਅੱਲਾਹ ਉਸ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਬ ਨਾ ਦੇਵੇ

ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਦੇ ਉਸ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬੰਦਿਆਂ 'ਤੇ ਵਾਜਿਬ (ਫਰਜ਼) ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਧਿਕਾਰ (ਹੱਕ) ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਬੰਦੇ ਸਿਰਫ ਉਸੇ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਵੀ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਰੀਕ ਨਾ ਬਣਾਉਣ।
ਬੰਦਿਆਂ ਦਾ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ 'ਤੇ ਅਧਿਕਾਰ (ਹੱਕ) ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ, ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਹਿਮਤ ਅਤੇ ਕਿਰਪਾ ਸਦਕੇ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਵਾਜਿਬ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਧਿਕਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕਰੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਬ ਨਾ ਦੇਵੇ; ਜੋ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਸਦਾ ਸ਼ਰੀਕ ਨਹੀਂ ਬਣਾਉਂਦੇ (ਮੰਨਦੇ)।
ਇਸ ਹਦੀਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੌਹੀਦ ਪ੍ਰਸਤ ਬੰਦਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਖ਼ਬਰੀ ਹੈ, ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸ਼ਰੀਕ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦੇ। ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜੰਨਤ ਮਿਲੇਗੀ।
ਮੁਆਜ਼ (ਰ.) ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਹਦੀਸ ਇਸ ਡਰ ਤੋਂ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਸੀ ਕਿ ਕਿਤੇ ਉਹ ਇਲਮ (ਗਿਆਨ) ਨੂੰ ਲੁਕਾਉਣ ਦੇ ਗੁਨਾਹ ਵਿੱਚ ਨਾ ਪੈ ਜਾਣ।
ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਨਸੀਹਤ ਕਿ ਕੁੱਝ ਹਦੀਸਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਡਰ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਦੀਸਾਂ ਦਾ ਸਹੀ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਸਕਣਗੇ। ਲੇਕਿਨ ਇਹ ਅਸੂਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਹਦੀਸਾਂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਅਮਲ ਜਾਂ ਸ਼ਰੀਅਤੀ ਹੁਕਮ ਜਾਂ ਸਜ਼ਾ ਬਾਰੇ ਨਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੋਵੇ।
ਤੌਹੀਦ 'ਤੇ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਗੁਨਾਹਗਾਰ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਮਰਜ਼ੀ ਉੱਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਜ਼ਾਬ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਚਾਹੇ ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦੇਵੇ ਅਤੇ ਫੇਰ ਅਖਿਰਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਜੰਨਤ ਹੋਵੇਗਾ।