ਮੁਸਲਮਾਨ ਨੂੰ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢਣਾ ਫਾਸਿਕੀ (ਬਦਚਲਣੀ) ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨਾ ਕੁਫ਼ਰ ਹੈ।

ਮੁਸਲਮਾਨ ਦੇ ਇੱਜ਼ਤ-ਆਬਰੂ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਖੂਨ ਦੀ ਹਿਫਾਜ਼ਤ ਕਰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਮੁਸਲਮਾਨ ਨੂੰ ਬੇਉਕਤ ਸੱਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਅੰਤ ਦੀ ਬੇਇੰਤਹਾ ਬੁਰਾਈ ਹੈ; ਕਿਉਂਕਿ ਬੇਉਕਤ ਸੱਣ ਵਾਲਾ ਫਾਸਿਕ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਮੁਸਲਮਾਨ ਨੂੰ ਸੱਣਣਾ ਜਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਨਾ ਇਮਾਨ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਘਟਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਕੁਝ ਅਮਲ ਅਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਕੁਫ਼ਰ" ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਵੱਡੇ ਕੁਫ਼ਰ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦੇ ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਇਸਲਾਮ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕਰ ਦੇਂ।
ਇੱਥੇ "ਕੁਫ਼ਰ" ਤੋਂ ਮੁਰਾਦ ਛੋਟਾ ਕੁਫ਼ਰ ਹੈ ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ — ਇਹ ਅਹਲੇ ਸੁੰਨਤ ਦੀ ਇਕਰਾਈ ਰਾਏ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਅੱਲਾਹ ਤਆਲਾ ਨੇ ਮੂਮਿਨਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਝਗੜੇ ਅਤੇ ਲੜਾਈ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਮਾਨੀ ਭਰਾਵਾਂ ਵਾਲੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਇਰਸ਼ਾਦ ਫਰਮਾਇਆ: ﴾**ਜੇ ਮੂਮਿਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੋ ਟੋਲੀਆਂ ਲੜ ਪੈਣ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਸਲਾਹ ਕਰਵਾਓ।**﴿ ... ਅਤੇ ਫਰਮਾਇਆ: (ਨਿਸ਼ਚਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੂਮਿਨ ਭਰਾਵਾਂ ਹਨ)।