ਜੋ ਕੁਝ ਅੱਲਾਹ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਿਦਾਇਤ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਲਈ ਭੇਜਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਉਦਾਹਰਨ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮੀਂਹ ਵਰਗੀ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਈ।

ਨਬੀ ﷺ ਨੇ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਜੋ ਕੋਈ ਉਸਦੀ ਭੇਜੀ ਹੋਈ ਹਿਦਾਇਤ ਅਤੇ ਰਸਤਾ ਨਾਲ ਲਾਭ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਮੀਂਹ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਦਿੱਤੀ। ਧਰਤੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹਨ: ਪਹਿਲੀ ਕਿਸਮ: ਸੁੱਧ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਮੀਂਹ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਘਾਸ, ਬੂਟੇ, ਤਾਜ਼ਾ ਅਤੇ ਸੁੱਕੀ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਉੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੀ ਕਿਸਮ: ਧਰਤੀ ਜੋ ਪਾਣੀ ਰੋਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਫਸਲ ਨਹੀਂ ਉਗਾਉਂਦੀ; ਇਹ ਪਾਣੀ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਾਭਮੰਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ—ਉਹ ਪੀਣ ਲਈ, ਆਪਣੀਆਂ ਮਵਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਲਾਉਣ ਅਤੇ ਖੇਤੀ ਲਈ ਵਰਤਦੇ ਹਨ। ਤੀਜੀ ਕਿਸਮ: ਸਮਤਲ ਅਤੇ ਸਾਫ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਨਾ ਪਾਣੀ ਰੋਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਫਸਲ ਉਗਾਉਂਦੀ; ਇਸ ਧਰਤੀ ਨੇ ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਅਤੇ ਲੋਕ ਵੀ ਇਸ ਤੋਂ ਲਾਭਾਨਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੋਏ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ੍ਰੋਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਲੋਕ ਜਿਹੜੇ ਨਬੀ ﷺ ਦੀ ਭੇਜੀ ਹੋਈ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਹਿਦਾਇਤ ਨਾਲ ਲਾਭ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਪਹਿਲਾ: ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਦਾਰ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਗਿਆਨ ਅਨੁਸਾਰ ਅਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਖਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਸੁੱਧ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਹੈ — ਪਾਣੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਲਈ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੈ ਅਤੇ ਫਸਲ ਉਗਾ ਕੇ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਦੂਜਾ: ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸਦੀ ਸਮਝ ਅਤੇ ਨਿਕਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ; ਉਹ ਗਿਆਨ ਇਕੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਖਰਚ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਉਸਦਾ ਅਮਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂ ਉਹ ਜੋ ਇਕੱਤਰ ਕੀਤਾ, ਉਸਦੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਪਾਈ। ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਸਾਧਨ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਹੈ ਜੋ ਪਾਣੀ ਰੋਕ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਲਾਭਮੰਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਤੀਜਾ: ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਗਿਆਨ ਸੁਣਦਾ ਹੈ ਪਰ ਨਾ ਉਸਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਉਸਤੇ ਅਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੋਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਸ ਸਮਤਲ ਅਤੇ ਬੇਫਾਇਦੇ ਧਰਤੀ ਵਾਂਗ ਹੈ ਜੋ ਨਾ ਫਸਲ ਉਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਨਾ ਪਾਣੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੋਰਾਂ ਲਈ ਲਾਭਮੰਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।