ਇਕ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਕ਼ਯਾਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਲਿਆ ਕੇ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਦੀ ਜੇਬਾਂ ਢਿੱਲੀਆਂ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਗਧਾ ਪਿਸ਼ਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ,

ਉਸਾਮਾ ਬਿਨ ਜ਼ੈਦ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁਮਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ: "ਕੀ ਤੂੰ ਉਸਮਾਨ ਬਿਨ ਅਫ਼ਾਨ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਫਿਤਨੇ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਫਿਤਨੇ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ?" ਉਸਾਮਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਕਿ ਉਹ ਉਸਮਾਨ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਮਸਲੇ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਫਿਤਨਾ ਵਧਾਉਣ ਲਈ। ਉਸਦਾ ਮਕਸਦ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਲਾਹਕਾਰਾਂ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਨਿੰਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਖਲੀਫ਼ੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇਕ ਐਸੀ ਫਿਤਨੇ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ।

ਫਿਰ ਉਸਾਮਾ ਰਜ਼ੀਅੱਲਾਹੁ ਅਨਹੁਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਅਮੀਰਾਂ ਨੂੰ ਗੁਪਤ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਨਾਲ ਚਾਪਲੂਸੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਚਾਹੇ ਉਹ ਅਮੀਰ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਝੂਠਾ ਤਾਰੀਫ਼ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਲਈ ਦੱਸੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਨਬੀ ﷺ ਤੋਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਕਿ ਕ਼ਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾਵੇਗਾ, ਉਸਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅੰਗ ਤੇਜ਼ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਣਗੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਗਧੇ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਘੁੰਮੇਗਾ ਜੋ ਪਿਸਾਈ ਦੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਅੱਗ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਇਕ ਗੇੜ ਬਣਾਕੇ ਖੜੇ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛਣਗੇ: "ਹੇ ਫੁਲਾਨ, ਕੀ ਤੂੰ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਤਾਲੀਮ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ ਸੀ?!"

ਉਹ ਕਹੇਗਾ: "ਮੈਂ ਚੰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਤਾਲੀਮ ਦਿੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦਾ ਸੀ।"