ਮੁਮਿਨ ਦੀ ਗੱਲ ਬੜੀ ਹੈਰਾਨੀ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਹਰ ਹਾਲਤ ਹੀ ਵਧੀਆ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸਿਰਫ਼ ਮੁਮਿਨ ਲਈ ਹੈ।

ਨਿਅਮਤਾਂ 'ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤਾਂ 'ਤੇ ਸਬਰ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀ ਫ਼ਜ਼ੀਲਤ ਵਾਲਾ ਅਮਲ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਕੀਤੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਅਤੇ ਆਖ਼ਿਰਤ ਦੀ ਭਲਾਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਸ ਨੇ ਨਿਅਮਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਸ਼ੁਕਰ ਨਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਆਉਣ 'ਤੇ ਸਬਰ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਅਜਰ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਰਹਿ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗੁਨਾਹ ਕਮਾਇਆ।
ਇਮਾਨ ਦੀ ਫ਼ਜ਼ੀਲਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ — ਚਾਹੇ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਤਕਲੀਫ਼ — ਅਜਰ ਸਿਰਫ਼ ਮੂਮਿਨ (ਇਮਾਨ ਵਾਲੇ) ਲਈ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਮਾਨ ਵਾਲੇ ਹੀ ਉਹ ਹਨ ਜੋ ਹਰ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਅਲੱਲਾਹ ਦੀ ਰਜ਼ਾ ਮੰਨ ਕੇ ਸਬਰ ਜਾਂ ਸ਼ੁਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸੀ ਕਰਕੇ ਉਹ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਅਜਰ ਦੇ ਹੱਕਦਾਰ ਬਣਦੇ ਹਨ।
ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵੇਲੇ ਸ਼ੁਕਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਤਕਲੀਫ਼ ਉੱਤੇ ਸਬਰ ਕਰਨਾ ਮੂਮਿਨਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸ ਖ਼ਸਲਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਨ।
ਅੱਲਾਹ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਅਤੇ ਤਕਦੀਰ 'ਤੇ ਇਮਾਨ ਰੱਖਣ ਕਰਕੇ ਮੂਮਿਨ ਹਰ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜ਼ੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਗੈਰ-ਮੂਮਿਨ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਣ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਕੋਈ ਨਿਅਮਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਅਲੱਜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਇਬਾਦਤ ਤੋਂ ਗਾਫ਼ਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਉਹ ਨਿਅਮਤ ਨੂੰ ਗੁਨਾਹ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖਰਚ ਕਰ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।