Twee gunsten worden door velen ondergewaardeerd: gezondheid en vrije tijd

De verplichtingen van de mens worden vergeleken met die van een handelaar, terwijl gezondheid en vrije tijd worden gezien als het kapitaal. Wie zijn kapitaal goed beheert, zal profiteren en winst maken, terwijl degene die het verkwist, zal verliezen en spijt zal hebben.
Ibn al-Khazin zei: "Een zegen is datgene waar de mens van geniet en plezier aan beleeft, terwijl 'verliezen' betekent dat men iets voor veel te veel geld koopt of iets verkoopt voor minder dan de gangbare prijs. Degene wiens lichaam gezond is en die vrij is van dringende werkzaamheden, maar niet streeft naar verbetering van zijn hiernamaalse toestand, is als iemand die verlies lijdt bij een verkoop."
Er is een sterke nadruk op het benutten van gezondheid en vrije tijd om dichter bij Allah, de Verhevene, te komen en goede daden te verrichten voordat deze zegeningen voorbij zijn.
De dankbaarheid voor de zegeningen van Allah bestaat uit het gebruiken ervan in de gehoorzaamheid aan Allah, de Verhevene.
Al-Qaadi en Abu Bakr al-‘Arabi zeiden: Er is een meningsverschil over de eerste zegen van Allah voor de dienaar. Sommigen zeggen dat het geloof is, anderen zeggen dat het leven is, en weer anderen zeggen dat het gezondheid is. De eerste mening is het meest geldig, omdat geloof een absolute zegen is, terwijl leven en gezondheid wereldse zegeningen zijn. Een echte zegen kan pas worden bereikt als het gepaard gaat met geloof. Op dat moment zijn veel mensen in verlies, wat betekent dat ze hun winst verliezen of verminderen. Wie toegeeft aan de verlangens van zijn ziel, op zoek naar comfort en de bewaking van de grenzen en het regelmatig gehoorzamen verwaarloost, is in verlies. Evenzo geldt voor de luie persoon, aangezien de drukbezette persoon mogelijk een excuus heeft, maar de luie persoon heeft geen excuus en is verantwoordelijk.