एकल उपासकहरूले अग्रता लिइसके

अल्लाहको जिक्र (स्मरण) अत्यधिक गर्नु र त्यसमा निरन्तर संलग्न रहनु अत्यन्त पुण्यकारी कार्य हो। किनकि आखिरतमा अग्रता प्राप्त गर्नु र श्रेष्ठ स्थानमा पुग्नु धेरै आज्ञापालन तथा उपासनामा पूर्ण निष्ठा कायम राखेर नै सम्भव हुन्छ।
अल्लाहको जिक्र केवल वचनद्वारा, वा केवल हृदयद्वारा, अथवा वचन र हृदय दुवैबाट एकैसाथ पनि गर्न सकिन्छ। र वचन र हृदय दुवैले एकसाथ गर्ने जिक्र नै सबैभन्दा उच्च दर्जाको जिक्र हो।
जिक्रका प्रकारहरूमा निर्धारित नियमित स्मरणहरू पर्दछन्, जस्तै: बिहान र साँझका स्मरणहरू, फर्ज नमाजपछिका स्मरणहरू र यस्तै अन्य जिक्रहरू ।
इमाम नववी (रहिमहुल्लाहु) ले भनेका छन्: जान्नुहोस् कि धिक्रको फजीलत (श्रेष्ठता) "सुब्हानल्लाह", "ला इलाह इल्लल्लाह", "अल्हम्दुलिल्लाह" र "अल्लाहु अकबर" जस्ता शब्दहरू बोलिराख्नुमा मात्र सीमित छैन; बरु अल्लाहको आज्ञापालनमा निरन्तर संलग्न रहने प्रत्येक व्यक्ति नै वास्तवमा अल्लाहको जिक्र गर्ने व्यक्तिमध्ये पर्दछ।
अल्लाहको जिक्र (स्मरण) धर्मपरायणतामा स्थिरता र दृढता प्राप्त गर्ने सबैभन्दा महान् कारणहरूमध्ये एक हो। अल्लाहले भन्नुभएको छ: "हे आस्थावानहरू हो! जब (काफिरहरूको) कुनै समूहसँग तिमीहरूको मुठभेड हुन्छ तब अडिग रहने गर र अल्लाहलाई अत्यधिक स्मरण गर्ने गर ताकि तिमीहरूलाई सफलता प्राप्त होस्।" [अल-अन्फाल: ४५]
अल्लाहको स्मरण गर्नेहरू र जुम्दान पहाडबीचको समानताको कारण यस प्रकार छ कि जुम्दान पहाड अन्य पहाडहरूभन्दा अलग, एकान्त र पृथक अवस्थामा अवस्थित छ। त्यसैगरी, अल्लाहको स्मरण गर्ने व्यक्ति पनि यस्तै हुन्छ—ऊ मानिसहरूको भीडमा भए पनि आफ्नो हृदय र जिब्रोलाई केवल अल्लाहको स्मरणमा एकाग्र राख्छ, एकान्तमा उसलाई सन्तुष्टि प्राप्त हुन्छ र मानिसहरूसँग अनावश्यक घुलमिल हुनबाट टाढा रहन्छ। अर्को सम्भावित कारण यो पनि हुन सक्छ कि जसरी पहाडहरूले पृथ्वीलाई स्थिर राख्छन्, त्यसैगरी अल्लाहको जिक्रले धर्मको पालनामा स्थिरता प्रदान गर्छ। अथवा, मक्का र मदीनाको यात्रा गर्नेहरूका लागि जुम्दान पहाड पुग्नु मक्का नजिक पुगेको र यात्रामा अगाडि बढेको संकेत हुन्थ्यो। त्यसैगरी, अल्लाहको स्मरण गर्ने व्यक्ति पनि आफ्नो प्रशस्त जिक्रद्वारा यसलोक र परलोकका सत्कर्महरूमा अरूलाई उछिनेर अग्रस्थानमा रहन्छ। अल्लाह नै सर्वज्ञ हुनुहुन्छ।