जसले दुई छोरीहरूलाई यौवनावस्थामा नपुगुन्जेलसम्म पालनपोषण गर्छ, ऊ र म प्रलयको दिन यसरी नै आउनेछन्।" यसो भन्दै गर्दा, नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) ले आफ्ना औंलाहरू जोडेर एकसाथ देखाउनुभयो।

छोरीहरूको विवाह वा यौवनावस्थासम्मको खर्च बेहोर्नु र उनीहरूको शिक्षा र तालिमको व्यवस्था गर्नु ठूलो इनामको काम हो। दिदीबहिनीहरूको हकमा पनि यही कुरा लागू हुन्छ।
छोरीहरूको पालनपोषण र हेरचाहको प्रतिफल छोराहरूलाई हुर्काउनु भन्दा धेरै हुन्छ। किनभने केटीहरूको बारेमा भनिएको कुरा केटाहरूको बारेमा भनिएको छैन। त्यसैगरी केटीहरूलाई हुर्काउने लागत केटाहरूको भन्दा बढी छ र तिनीहरूलाई बढी हेरचाह चाहिन्छ। घुम्टोको कारणले गर्दा, तिनीहरू आफ्नो काम आफैं गर्न सक्दैनन् र केटाहरू जस्तै जीवनको दौडमा सामेल हुन सक्दैनन्। साथै, बुबाले शत्रुको सामना गर्दा आफ्ना छोराहरू जस्तै उनीहरूबाट बल प्राप्त गर्नेछन्, उनको नाम जीवित रहनेछ र उनको वंश जारी रहनेछ भन्ने आशा गर्दैनन्। तसर्थ, उनीहरूको पालनपोषण र हेरचाह गर्न धैर्य, इमानदारी र असल नियत आवश्यक छ। त्यसैले, यसमा प्रतिफल पनि ठूलो छ र त्यस्तो व्यक्ति न्यायको दिन रसूल अलैहि वसल्लम) को साथमा हुनेछ।
महिलाको परिपक्वताका लक्षणहरू: पन्ध्र वर्षको उमेरमा पुग्नु, महिनावारी हुनु चाहे पन्ध्र वर्ष अघि नै होस्, गुप्तांगमा रौं बढ्नु, वा वीर्य स्खलन हुनु, अर्थात् निद्रामा वीर्य स्खलन हुनु।
कुर्तुबी भन्छन्: "दुवै जना वयस्क हुनुको अर्थ हो, उनीहरू दुवै त्यस्तो अवस्थामा पुग्छन् जहाँ उनीहरू आफैंमा स्वतन्त्र हुन सक्छन्। महिलाहरू विवाह गरेपछि आफैंमा स्वतन्त्र हुन्छन्। त्यसैले, वयस्क हुनुको अर्थ महिनावारी हुनु र बालिग हुनु होइन। किनभने यस्तो पनि हुन सक्छ, कुनै महिलाको वयस्कता नपुग्दै विवाह हुन्छ र पालनपोषणको जिम्मेवारी उनको पतिमा पर्छ। यसको विपरीत, यस्तो पनि हुन सक्) ले उनलाई महिनावारी हुन्छ, तर उनी आफ्नो लागि सोच्न र आफ्नो रुचिको बारेमा निर्णय लिन सक्षम हुँदैनन्। यस्तो अवस्थामा, यदि उनलाई एक्लै छोडियो भने, उनी बर्बाद हुनेछिन् र उनको परिस्थिति बिग्रनेछ। त्यसैले, यस्तो अवस्थामा, उनलाई थप सुरक्षा र हेरचाहको आवश्यकता छ, ताकि मानिसहरू उनीसँग विवाह गर्न इच्छुक होऊन्। यी कुराहरूलाई विचार गर्दै, विद्वानहरूले भनेका छन् कि केटीको खर्च र पालनपोषणको जिम्मेवारी उनी वयस्क भएपछि नभई उनको पतिले उनको जीवनमा प्रवेश गरेपछि आउँछ।