मोजालाई नफुकाल्नु; किनकि मैले तहारत (वुजू) को अवस्थामा मोजा लगाएको थिएँ

हदीस अनुसार, ‘हदसे अस्गर’ (साना अपवित्रता) को अवस्थामा वजू गर्दा मोजामा ‘मसह’ गर्न अनुमति छ। तर, ‘हदसे अकबर’ (ठूला अपवित्रता) को अवस्थामा भने नुहाउँदा खुट्टा धुनु नै अनिवार्य हुन्छ।
'मसह' भनेको भिजेको हातले मोजामाथिको भाग एक पटक घस्नुपर्छ, तल्लो भागमा होइन ।
मोजामाथि मसह गर्ने (घस्ने) केही शर्तहरू : खुट्टा धोएर पूर्ण रूपमा वुजू गरेपछि मोजा लगाएको हुनुपर्छ । मोजा स्वच्छ हुनुपर्छ । मोजाले खुट्टाको धुनु पर्ने भागलाई छोपेको हुनुपर्छ । हदस अस्गर (सानो अपवित्रता) मा मसह गर्न इजाजत छ, तर हदस अक्बर (ठूलो अपवित्रता) वा जनाबत ( वीर्य स्खलन वा सम्भोगको कारणले नुहाउनै पर्ने अवस्था) मा छैन । शरियतले तोकेको समय भित्र गर्नुपर्छ । मुकीम (निवासी) ले एक दिन-एक रातसम्म र मुसाफिर (यात्री) ले तीन दिन-तीन रातसम्म मसह गर्न इजाजत छ ।
"खुफ" अर्थात् छालाको मोजामा मसह गर्न सकिने नियमलाई आधार (कियास) बनाई, खुट्टा पुरै ढाक्ने अन्य वस्तुहरूबाट बनेका मोजामा पनि मसह गर्न सकिन्छ।
यस हदीस बाट नबी (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) को उच्च आचरण र तालिम दिने उत्कृष्ट तरिका पनि प्रस्ट हुन्छ; उहाँले मुगिरा (रजियल्लाहु अन्हु) लाई मोजा नफुकाल्न भन्नुभयो र मैले वुजूको अवस्थामा मोजा लगाएको थिएँ भनेर कारण पनि खुलाई दिनुभयो, ताकि उनी सन्तुष्ट होउन् र यसप्रति हुकुम पनि थाहा होस् ।