တမန်တော်မြတ် (ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်) သည် ညအချိန် (သဟဒ်ဂျုဒ်ဆွလာသ်ဝတ်ပြုရန်အတွက်) နိုးထတော်မူသောအခါတိုင်း တံပူဖြင့် မိမိပါးစပ်(သွား)ကို တိုက်တော်မူလေ့ရှိသည်။

ညအိပ်ပြီးနောက် (နိုးထလာချိန်တွင်) မိစ်ဝါးက်တံပူစားခြင်းသည် မွတ်စ်သဟဗ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုထားခြင်း။ အဘယ် ကြောင့်ဆိုသော် အိပ်ပျော်ခြင်းသည် ပါးစပ်ရဲ့အနံ့ကို ပြောင်းလွဲ‌စေသည့် (အနံဆိုးထွက်စေသည့်) အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး၊ မိစ်ဝါးက်တံပူသည် သန့်ရှင်းရေးကိရိယာတစ်မျိုး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ပါးစပ်တွင် အနံ့ဆိုးထွက်စေသည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခုခုဖြစ်သည့်အခါတိုင်း မိစ်ဝါးက်တံပူစားခြင်းသည် မွတ်စ်သဟဗ်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုထားပြီး ယင်းအား အထက်တွင်ဖော်ပြခဲ့သည့် အဓိပ္ပါယ်အလိုသဘောမှ ယူထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ယေဘုယျအားဖြင့် သန့်ရှင်းစင်ကြယ်ခြင်းသည် တရားတော်၏ပြဌာန်းချက်ဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုထားခြင်း။ ထိုသန့်ရှင်းစင်ကြယ်မှုသည် တမန်တော်မြတ် (ဆွလ္လလ္လာဟုအလိုင်ဟိဝစလ္လမ်) ၏ စွန္နသ်လမ်းစဉ်မှ ဖြစ်ပြီး၊ မြင့်မြတ်သော လောကီကျင့်ဝတ်များအနက်မှလည်း ဖြစ်သည်။
ပါးစပ်တစ်ခုလုံးအား မိစ်ဝါးက်ဖြင့်တံပူစားခြင်းတွင် သွားများ၊ သွားဖုံးများနှင့် လျှာတို့ ပါဝင်သည်။
စိဝါးက်(တံပူ) ဆိုသည်မှာ 'အရာက်' ဟုခေါ်သည့် သစ်ပင်တစ်မျိုး (သို့) အခြားသစ်ပင်များမှ ဖြတ်ယူထားသော တုတ်ချောင်းတစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး ခံတွင်းနှင့် သွားများကို သန့်ရှင်းရန် အသုံးပြုသည်။ ထို့အပြင် ခံတွင်းကို မွှေးကြိုင်စေပြီး ဆိုးရွားသော အနံ့များကို ဖယ်ရှားပေးသည်။