ហើយសូត្រថា៖ الحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنِي هَذَا وَرَزَقَنِيهِ مِنْ غَيْرِ حَوْلٍ مِنِّي وَلاَ قُوَّةٍ (ការសរសើរទាំងឡាយ គឺសម្រាប់អល់ឡោះដែលបានឲ្យខ្ញុំបានទទួលទានអាហារនេះ និងបានផ្ដល់លាភសក្ការៈនេះដល់ខ្ញុំដោយវាមិនមែនដោយសារការខំប្រឹងប្រែង ឬអានុភាពរបស់ខ្ញុំឡើយ) នោះគេនឹងអភ័យទោសឲ្យជននោះនូវបាបកម្មទាំងឡាយដែលរូបគេបានសាងកន្លងមក”។

ស៊ូណិតថ្លែងសរសើរដល់អល់ឡោះជាម្ចាស់បន្ទាប់ពីបរិភោគអាហាររួច។
បញ្ជាក់ពីភាពធំធេងនៃក្តីសប្បុរសរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ចំពោះខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ដោយទ្រង់បានប្រទានលាភសក្ការៈដល់ពួកគេ និងសម្រួលដល់ពួកគេនូវមូលហេតុនៃការទទួលបានលាភសក្ការៈ ព្រមទាំងបានចាត់ទុកវាជាការលុបលាងនូវអំពើបាបទាំងឡាយ។
កិច្ចការទាំងអស់របស់ខ្ញុំបម្រើអល់ឡោះ គឺមកពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ ពុំមែនដោយសារកម្លាំង និងអានុភាពរបស់ពួកគេទេ ហើយពួកគេត្រូវបានគេបង្គាប់ប្រើឲ្យធ្វើនូវមូលហេតុ។