“ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ! ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ស្អាតស្អំ។ ទ្រង់មិនទទួលយកទេ លើកលែងតែអ្វីដែលស្អាតស្អំ។ ហើយពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានដាក់បទបញ្ជាលើបណ្តាអ្នកមានជំនឿដូចអ្វីដែលទ្រង់បានដាក់លើបណ្ដាអ្នកនាំសារទាំងឡាយផងដែរ

ណាពី ﷺ លោកបានប្រាប់ថា ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ស្អាតស្អំ បរិសុទ្ធ ជ្រះស្អាតពីលក្ខណៈដែលមិនពេញលេញនិងមិនល្អ ហើយមានលក្ខណៈពេញលេញគ្រប់យ៉ាង។ ទ្រង់មិនទទួលយកទេនូវទង្វើ ពាក្យសម្ដី និងជំនឿណាដែលមិនល្អបរិសុទ្ធនោះឡើយ។ អ្វីដែលទ្រង់ទទួលយក គឺត្រូវតែជាអ្វីដែលស្អាតស្អំ បរិសុទ្ធ នោះគឺភាពជ្រះថ្លាចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ និងស្របតាមការចង្អុលបង្ហាញរបស់ណាពី ﷺ ។ មនុស្សមិនគប្បីបញ្ជិតខ្លួនទៅកាន់អល់ឡោះដោយវិធីផ្សេងពីនេះឡើយ។ ហើយក្នុងចំណោមប្រការដ៏ចម្បងបំផុតដែលធ្វើឲ្យទង្វើរបស់អ្នកមានជំនឿមានភាពល្អបរិសុទ្ធ ស្អាតស្អំ គឺការទទួលទានចំណីអាហារដែលល្អៗ ស្អាតស្អំ និងស្របច្បាប់(ហាឡាល់)។ តាមរយៈនេះ ទង្វើរបស់គេក៏នឹងមានភាពស្អាតស្អផងដែរ។ ដូច្នេះហើយទើបអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបង្គាប់ប្រើបណ្ដាអ្នកមានជំនឿដូចដែលទ្រង់បានបង្គាប់ប្រើបណ្ដាអ្នកនាំសារទាំងឡាយផងដែរដោយឲ្យទទួលទានចំណីអាហារដែលល្អត្រឹមត្រូវ(ហាឡាល់) និងសាងទង្វើកុសល ដោយទ្រង់មានបន្ទូលថា៖ “ឱបណ្ដាអ្នកនាំសារទាំងឡាយ! ចូរពួកអ្នកទទួលទានចំណីអាហារដែលល្អស្អាត(ហាឡាល់) ហើយចូរពួកអ្នកសាងទង្វើកុសល។ ពិតប្រាកដណាស់ យើងដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលពួកអ្នកប្រព្រឹត្ដ”។ (អាល់មុមីនូន៖៥១)។ ហើយទ្រង់បានមានបន្ទូលដែរថា៖ “ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ! ចូរពួកអ្នកទទួលទានចំណីអាហារដែលល្អស្អាត(ហាឡាល់)ដែលយើងបានប្រទានជាលាភសក្ការៈដល់ពួកអ្នក”។ (អាល់ហ្ពាក៏រ៉ោះ៖១៧២)។

បន្ទាប់មក ណាពី ﷺ លោកបានព្រមានអំពីការទទួលទានចំណីអាហារដែលគេហាមឃាត់(ហារ៉ាំ) ដែលធ្វើឲ្យទង្វើកុសលរបស់ជននោះត្រូវខូចខាត និងមិនត្រូវបានគេទទួលយក ទោះបីជាមានហេតុផលខាងក្រៅដែលធ្វើឲ្យគេទទួលយកក៏ដោយ។ ក្នុងនោះមាន៖

ទីមួយ. ធ្វើដំណើរវែងឆ្ងាយក្នុងបំណងគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះ ដូចជាការធ្វើហាជ្ជី ការតស៊ូក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះ ការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងសាច់ញាតិ និងផ្សេងៗទៀត។

ទីពីរ. សក់កន្ទ្រីងកន្រ្ទើង រញ៉េរញ៉ៃដោយសារតែមិនបានសិត ខោអាវនិងខ្លួនប្រាណប្រឡាក់ធូលី ដែលបង្ហាញថាគេជាមនុស្សម្នាក់ដែលមានការលំបាក។

ទីបី. លើកដៃទាំងពីរឡើងលើមេឃដើម្បីបួងសួង។

ទីបួន. ទទូចអង្វរករទៅកាន់អល់ឡោះជាម្ចាស់តាមរយៈព្រះនាមរបស់ទ្រង់៖ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ!

តែទោះជាមានមូលហេតុក្នុងការទទួលយកការបួងសួងទាំងនេះក៏ដោយ ក៏ការបួងសួងរបស់គេមិនត្រូវបានឆ្លើយតបឡើយ។ នេះដោយសារតែអាហារ ភេសជ្ជៈ និងសម្លៀកបំពាក់របស់គេជារបស់ដែលត្រូវបានគេហាមឃាត់(ហារ៉ាំ) ហើយគេចិញ្ចឹមជីវិតដោយរបស់ដែលគេហាមឃាត់។ ដូចនេះ មិនងាយនឹងទទួលបានការឆ្លើយតបចំពោះអ្នកដែលមានលក្ខណៈបែបនេះឡើយ។ តើឲ្យគេទទួលយកការបួងសួងរបស់ជននោះយ៉ាងដូចមេ្ដច!?