“បុគ្គលណាសូត្រថា៖ “سُبْحَانَ اللهِ العَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ” (មហាស្អាតស្អំបំផុតអល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏មហាធំធេង ហើយការកោតសរសើរទាំងឡាយ គឺសម្រាប់ទ្រង់) គេនឹងដាំដើមល្មើមួយដើមសម្រាប់ជននោះនៅក្នុងឋានសួគ៌។”

ជំរុញឲ្យហ្ស៊ីកៀរ រឭកទៅចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ឱ្យបានច្រើន ក្នុងចំណោមនោះ គឺការតាសពេស្ហ រួមជាមួយនឹងការតះមីទ។
ឋានសួគ៌ គឺធំទូលាយ។ ចំណែកឯការដាំដុះនៅទីនោះ គឺការតាសពេស្ហ និងការតះមីទ ជាក្តីសប្បុរស អំពីអល់ឡោះ និងឧបការគុណអំពីទ្រង់។
ការលើកឡើងពីដើមល្មើជាពិសេសនៅក្នុងហាទីស្ហនេះដោយមិនលើកឡើងពីដើមឈើផ្សេងទៀត ព្រោះតែអត្ថប្រយោជន៍ជាច្រើនរបស់ដើមល្មើ និងផ្លែដ៏ឈ្ងុយឆ្ងាញ់របស់វា។ ដូច្នេះទើបនៅក្នុងគម្ពីរគួរអាន អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានប្រៀបប្រដូចអ្នកមានជំនឿនិងសេចក្តីជំនឿរបស់គេទៅនឹងដើមល្មើ។