“នៅពេលដែលនរណាម្នាក់នៃពួកអ្នកចូលគេង ស្ហៃតនបានចងនៅខាងក្រោយក្បាលរបស់គេបីចំណង ដោយវាបានសរសេរនៅលើចំណងនីមួយៗថា៖ អ្នកមានពេលយប់យូរណាស់។ ហេតុនេះ ចូរអ្នកគេងចុះ

ស្ហៃតនតែងតែព្យាយាមជាប់ជានិច្ច គ្រប់វិធីសាស្ត្រទាំងអស់រារាំងមនុស្សពីការគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះ។ គ្មានផ្លូវដែលអាចរួចផុតពីស្ហៃតនឡើយ លើកលែងតែការសុំជំនួយពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ និងការប្រកាន់ខ្ជាប់នូវមធ្យោបាយការពារនានា។
ការហ្ស៊ីកៀរ រឭកដល់អល់ឡោះជាម្ចាស់ និងការគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់ នាំមកនូវភាពស្រស់ស្រាយ និងសេចក្តីសុខក្នុងចិត្ត បណ្តេញភាពខ្ជិលច្រអូស និងកម្ចាត់ទុក្ខព្រួយ ដោយសារវាបណ្តេញស្ហៃតន និងការល្បួងរបស់វា។
អ្នកមានជំនឿរីករាយនឹងការចង្អុលបង្ហាញរបស់អល់ឡោះឱ្យរូបគេអាចគោរពប្រតិបត្តិទ្រង់ ហើយមានទុក្ខព្រួយចំពោះការធ្វេសប្រហែសរបស់ខ្លួននៅក្នុងការសម្រេចនូវកម្រិតនៃកិត្តិយស និងភាពល្អប្រសើរ។
ការភ្លេចភ្លាំង និងបោះបង់ការគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះ គឺជាទង្វើរបស់ស្ហៃតន និងជាការតុបតែងលម្អរបស់វា។
ប្រការទាំងបីនេះ(ការហ្ស៊ីកៀរទៅចំពោះអល់ឡោះ ការយកវូហ្ទុ និងការសឡាត)អាចជួយបណ្តេញស្ហៃតនឲ្យចេញឆ្ងាយ។
ស្ហៃតនចងចំណងនៅផ្នែកខាងក្រោយនៃក្បាលជាពិសេស ព្រោះវាជាកន្លែទីតាំងនៃកម្លាំង និងជាដែននៃការគ្រប់គ្រងរបស់វា។ នៅពេលវាចងនៅទីនោះ វាអាចគ្រប់គ្រងវិញ្ញាណរបស់មនុស្ស និងធ្វើឱ្យគេដេកលក់។
អ៊ិពនូហាជើរ អាល់អាស់កឡានី បាននិយាយ៖ ការប្រើពាក្យ “យប់” ក្នុងប្រសាសន៍របស់លោក៖ “អ្នកមានពេលយប់យូរណាស់” បង្ហាញថា នេះជាករណីសម្រាប់តែការដេកពេលយប់ប៉ុណ្ណោះ។
អ៊ិពនូហាជើរ អាល់អាស់កឡានី បាននិយាយថា៖ គ្មានការកំណត់យកអ្វីមួយជាក់លាក់ដើម្បីហ្ស៊ីកៀរ រឭកដល់អល់ឡោះជាម្ចាស់នោះឡើយ។ រាល់អ្វីដែលចាត់ទុកថាជាការហ្ស៊ីកៀរទៅចំពោះអល់ឡោះ សុទ្ធតែអាចប្រើបាន រួមទាំងការសូត្រគម្ពីរគួរអាន អានហាទីស្ហ និងការសិក្សាចំណេះដឹងសាសនា។ ហើយហ្ស៊ីកៀរដែលល្អជាងគេបំផុតដែលត្រូវសូត្រ គឺដូចនូវអ្វីដែលណាពី ﷺ បានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ជនណាក្រោកពីដំណេកនាពេលយប់ ហើយសូត្រថា៖ لا إله إلا الله وحده لا شريك له، له الملك وله الحمد وهو على كل شيء قدير، الحمد لله، وسبحان الله، ولا إله إلا الله، والله أكبر، ولا حول ولا قوة إلا بالله (គ្មានទេម្ចាស់ដែលត្រូវគេគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ គ្មានទេស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់។ អំណាចគ្រប់គ្រង គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់ទ្រង់ ហើយការសរសើរទាំងឡាយ ក៏ជាកម្មសិទ្ធិរបស់ទ្រង់ដែរ។ ហើយទ្រង់មានអានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។ ការសរសើរទាំងឡាយ គឺសម្រាប់អល់ឡោះ។ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាបរិសុទ្ធ។ គ្មានទេម្ចាស់ដែលត្រូវគេគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ។ អល់ឡោះមហាធំធេង។ គ្មានកម្លាំង និងអានុភាពណាក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ)។ បន្ទាប់មក គេពោលថា៖ “اللهم اغفر لي” (ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសដល់ខ្ញុំផង) ឬក៏បួងសួងសុំអ្វីមួយ គេនឹងឆ្លើយតបចំពោះជននោះ។ ហើយប្រសិនបើគេយកវូហ្ទុ ការសឡាតរបស់គេនឹងត្រូវបានទទួលយក”។ (រាយការណ៍ដោយ អាល់ពូខរី)