დავინახე ალლაჰის შუამავალმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) მოშარდა, შემდეგ აიღო აბდესი და მასჰი გაიკეთა ფეხსაცმელებზე

საჰაბები და თაბიინები დიდი გულმოდგინებითა და მონდომებით მისდევდნენ მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სუნნას.
ან'ნავავიმ თქვა: «ყველა ის სწავლული, ვისი აზრიც მიიღება ერთსულოვნების (იჯმა) დადგენისას, შეთანხმებულია იმაში, რომ ნებადართულია ხუფებზე (ტყავის წინდებზე) გასმა — როგორც მოგზაურობისას, ისე სახლში ყოფნისას, იქნება ეს საჭიროების გამო თუ მის გარეშე. ნებადართულია აგრეთვე ქალისთვის, რომელიც მუდმივად სახლშია, და ავადმყოფისთვის, რომელსაც სიარული არ შეუძლია».
ჯარირ იბნ აბდულლაჰის (ალლაჰი იყოს მისით კმაყოფილი) ღირსება გამოიხატა იმაში, რომ იგი იყო გულუხვი და მოთმინებიანი ადამიანი — მშვიდად იღებდა იმასაც კი, როცა მისი მოსწავლეები აკრიტიკებდნენ მას, თუნდაც ისინი ამაში ცდებოდნენ.
პასუხი მას, ვინც უარყოფს ტყავის ფეხსაცმელებზე მასჰის გაკეთებას და ამტკიცებს, რომ ეს ნებართვა გაუქმებულია; რადგან ჯარირის ჰადისი (ალლაჰი იყოს მისთ კმაყოფილი) აბდესის აიათის შემდეგ იყო.
განმარტება იმისა, რომ ვისაც რაიმეს განუკიცხავენ, თუ თვლის რომ მართალია არ უნდა გაბრაზდეს იმის გამო, რაზეც მას გაკიცხავენ, არ უნდა ეკამათოს მათ მისი აზრის მიხედვით, პირიქით, უნდა განუმარტოს ის, რაზეც ეყრდნობა ამ ყველაფერში, და ეს უმჯობესია.
ისტორიით არგუმენტირება, თუ ამის აუცილებლობა არსებობს.