თუ ადამის ძეს ორი ხეობა სავსე ქონებით ექნებოდა, ის მესამესაც მოინდომებდა

ადამიანის ძლიერი სწრაფვა სიმდიდრისა და სხვა ამქვეყნიური სიკეთეების შეძენისკენ.
იმამ ან-ნავავი ამბობს: «ამ ჰადისში გაკიცხულია ამქვეყნიური ცხოვრების მიმართ სიხარბე, მისი სიმრავლისკენ სწრაფვა და მასზე მიჯაჭვულობა».
უზენაესი ალლაჰი მიიღებს იმ ადამიანის მონანიებას, ვინც თავს ანებებს დაგმობილ თვისებებს.
იმამ ან-ნავავი ამბობს: «ეს ჰადისი აღნიშნავს ადამის ძეთა უმეტესობის ბუნებრივ მიდრეკილებას ამქვეყნიური ცხოვრებისკენ სიხარბის თვალსაზრისით. ამას ამტკიცებს ალლაჰის შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სიტყვებიც: (და ალლაჰი შეიწყალებს მას, ვინც მოინანიებს)».