মোক যেতিয়া মিৰাজলৈ লৈ যোৱা হৈছিল, সেই সময়ত মই কিছুমান লোকৰ ওচৰেৰে পাৰ হৈছিলোঁ, সিহঁতৰ নখবোৰ আছিল তামৰ, যিবোৰৰ দ্বাৰা সিহঁতে নিজৰ মুখমণ্ডল আৰু বুকু খামোচি আঘাত কৰি আছিল।

গীবত সম্পৰ্কে কঠোৰ সতৰ্কবাণী প্ৰদান কৰা হৈছে। আনকি গীবত কৰা ব্যক্তিক মানুহৰ মাংস ভক্ষণ কৰা লোকৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছে।
গীবত বা অন্য যিকোনো উপায়ে মানুহৰ সন্মান বিনষ্ট কৰাটো হৈছে কাবীৰাহ গুনাহ বা মহাপাপ।
তীবীয়ে "يخمشون" শব্দৰ ব্যাখ্যা কৰি কৈছেঃ যিহেতু মুখমণ্ডল আৰু বুকুত আঘাত কৰি বিলাপ কৰাটো হৈছে নাৰীসকলৰ অন্যতম এটা বৈশিষ্ট্য, সেয়ে তেওঁ এইটোক সিহঁতৰ শাস্তি হিচাপে নিৰ্ধাৰণ কৰিছে, যিসকলে মুছলিমৰ সন্মান বিনষ্ট কৰি গীবত কৰে তথা তেওঁৰ প্ৰতি অপবাদ দিয়ে। ইয়াৰ দ্বাৰা বুজা যায় যে, এই দুটা পুৰুষৰ বৈশিষ্ট্য নহয়। বৰং এই দুটা হৈছে নাৰীসকলৰ একেবাৰে নিম্নশ্ৰেণীৰ বৈশিষ্ট্য।
গায়েবৰ প্ৰতি, লগতে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আমাক যি অৱগত কৰিছে, সেই সকলোবোৰৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰা ওৱাজিব।