HadeethEnc · 1.34.0
แท้จริงจะมีความวุ่นวายเกิดขึ้น พึงรู้เถิดว่าจะเกิดความวุ่นวายขึ้นเมื่อเกิดแล้วผู้ที่นั่งอยู่เฉย ๆ จะดีกว่าผู้ที่เดินเข้าไปเกี่ยวข้อง และผู้ที่เดินจะดีกว่าผู้ที่รีบเร่งไปหา
Available translations
Choose an available translation of this Hadeeth
01
Hadeeth text
จากอุสมาน อัช-ชะฮ์ฮาม กล่าวว่า: ฟัรก็อด อัซ-ซะบะคีย์และฉัน ได้ไปหามุสลิม บิน อบี บักเราะฮ์ ในขณะที่เขาอยู่บนที่ดินของเขา ดังนั้นเราจึงเข้าไปหาเขาและกล่าวว่า: คุณได้ยินพ่อของคุณพูดถึงความวุ่นวาย(ฟิตนะฮ์)ในปัจจุบันหรือไม่? เขาพูดว่า: ใช่ ฉันได้ยินอบู บักเราะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ กล่าวว่า: ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวว่า: "แท้จริงจะมีความวุ่นวายเกิดขึ้น พึงรู้เถิดว่าจะเกิดความวุ่นวายขึ้นเมื่อเกิดแล้วผู้ที่นั่งอยู่เฉย ๆ จะดีกว่าผู้ที่เดินเข้าไปเกี่ยวข้อง และผู้ที่เดินจะดีกว่าผู้ที่รีบเร่งไปหา พึงรู้เถิดว่าหากมันเกิดขึ้นหรือเกิดการทดสอบนั้นขึ้นมา ใครก็ตามที่มีอูฐก็จงกลับไปหาอูฐของเขา ใครที่มีแกะก็จงกลับไปหาแกะของเขา และใครที่มีที่ดินก็จงกลับไปยังที่ดินของเขา" มีชายคนหนึ่งถามว่า: "โอ้ท่านรอซูลุลลอฮ์ หากบุคคลหนึ่งไม่มีอูฐ แกะ หรือที่ดินเล่า?" ท่านตอบว่า: "จงนำดาบของเขาไปทุบปลายคมด้วยหิน แล้วจงพยายามเอาตัวรอดเท่าที่จะสามารถทำได้ โอ้อัลลอฮ์ ข้าพระองค์ได้เผยแผ่สารของพระองค์แล้วไช่หรือไม่? โอ้อัลลอฮ์ ข้าพระองค์ได้เผยแผ่สารของพระองค์แล้วไช่หรือไม่?โอ้อัลลอฮ์ ข้าพระองค์ได้เผยแผ่สารของพระองค์แล้วไช่หรือไม่? แล้วมีชายคนหนึ่งถามว่า: "โอ้ท่านรอซูลุลลอฮ์ หากฉันถูกบังคับจนถูกนำไปยังฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง หรือกลุ่มหนึ่ง แล้วชายคนหนึ่งใช้ดาบฟันฉัน หรือมีลูกศรมาปักจนฉันเสียชีวิต?" ท่านตอบว่า: "เขาจะต้องรับบาปของเขาและบาปของเจ้า และเขาจะอยู่ในหมู่ชาวนรก”
02
Explanation
อุสมาน อัชชะฮ์ฮาม และ ฟัรก็อด อัซซะบะคีย์ ถามมุสลิมซึ่งเป็นบุตรชายของเซาะฮาบะฮ์ผู้ยิ่งใหญ่ อบี บักเราะฮ์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ : เขาได้ยินหะดีษของท่านศาสดา ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จากบิดาของเขาหรือไม่ เกี่ยวกับความวุ่นวายและการต่อสู้ที่เกิดขึ้นระหว่างบรรดามุสลิมด้วยกัน? เขาตอบว่า ใช่แล้ว ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม บอกว่าหลังจากท่านเสียแล้ว จะต้องพบกับความทุกข์ยากลำบาก และใครก็ตามที่นั่งเมินเฉยต่อสิ่งนั้น ย่อมดีกว่าผู้ที่เดินผ่านไปโดยไม่คาดหมาย และแสวงหามัน และผู้ที่เดินผ่านก็ดีกว่าคนที่รีบไปหามันและมีส่วนร่วมในมัน ดังนั้นท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ได้ชี้แนะว่า ใครก็ตามที่การทดสอบได้เกิดขึ้นหรือมีมาในช่วงเวลาของเขา และหากเขาพบที่หลบภัยให้ลี้ภัยที่นั่น ใครก็ตามที่มีผอูฐซึ่งเลี้ยงอยู่ ก็ให้เขาตามอูฐของเขาไป ใครก็ตามที่มีแกะซึ่งเลี้ยงอยู่ก็ให้เขาติดตามแกะของเขาไป และใครก็ตามที่มีที่ดินและฟาร์มก็ให้เขาไปที่ดินของเขา ชายคนหนึ่งกล่าวว่า: โอ้ท่านศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ท่านเห็นอย่างไรกับบางคนที่ไม่มีที่ลบภัย ไม่ว่าจะเป็นอูฐ แกะ หรือที่ดิน? ท่านกล่าวว่า: "จงนำอาวุธของเขาไปทำลายเสีย และทำให้อาวุธนั้นใช้งานไม่ได้ จากนั้นจงหนีและเอาตัวรอด พร้อมทั้งพาบุตรของเขาหนีไป หากเขาสามารถหลบหนีได้" จากนั้นท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวยืนยันถึงสามครั้งโดยกล่าวว่า: โอ้อัลลอฮ์ข้าพระองค์ได้เผยแผ่สารของพระองค์แล้วไช่หรือไม่? ข้าพระองค์ได้เผยแผ่สารของพระองค์แล้วไช่หรือไม่? ข้าพระองค์ได้เผยแผ่สารของพระองค์แล้วไช่หรือไม่? ชายคนหนึ่งกล่าวว่า: โอ้ ท่านศาสนทูตแห่งอัลลอฮ์ ท่านคิดอย่างไรหากฉันถูกบังคับให้เข้าร่วมหนึ่งในสองกลุ่ม หรือฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง และชายคนหนึ่งฟาดฉันด้วยดาบของเขา หรือมีลูกศรเข้ามาฆ่าฉัน? เขากล่าวว่า: เขาจะกลับไปพร้อมกับบาปของตัวเองและบาปของผู้ที่เขาฆ่า และในวันฟื้นคืนชีพเขาจะเป็นหนึ่งในชาวนรก
03
Benefits
การแจ้งข่าวเกี่ยวกับการเกิดความวุ่นวาย เพื่อเตือนผู้คนให้ระวัง และเตรียมตัวสำหรับมัน เพื่อที่พวกเขาจะไม่เข้าไปมีส่วนร่วมในนั้น และขอให้พวกเขาวอนขออัลลอฮ์ให้ทรงให้ความอดทนและการเอาตัวรอดจากอันตรายของมัน
อัล-นะวาวีย์ กล่าวว่า: คำกล่าวของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม: “ผู้ที่นั่งอยู่ในนั้นดีกว่าผู้ที่ยืนอยู่” ฯลฯ หมายถึงการอธิบายอันตรายอันยิ่งใหญ่ของมัน กระตุ้นให้หลีกเลี่ยงมันและหนีจากมัน และความชั่วร้ายและการล่อลวงของมันนั้นขึ้นอยู่กับความผูกพันกับมัน
อัล-นะวาวีย์ กล่าวว่า: การยกเว้นบาปจากผู้ถูกบังคับให้เข้าร่วมที่นั่น แต่สำหรับการฆ่าผู้อื่นนั้นไม่อนุมัติด้วยการบังคับ เพราะผู้ถูกบังคับจะต้องรับบาปจากการกระทำที่เขาถูกบังคับตามมติเอกฉันท์
อิบนุ ฮาญาร์ กล่าวว่า: และนักวิชาการท่านอื่นๆกล่าวว่า: หากกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งกบฏต่อผู้นำ โดยปฏิเสธการทำหน้าที่ที่ควรทำและเริ่มสงคราม จำเป็นต้องต่อสู้กับพวกเขา และเช่นเดียวกัน หากมุสลิมสองกลุ่มทำสงครามกัน จำเป็นที่ทุกคนที่มีความสามารถต้องหยุดยั้งฝ่ายที่ผิดและสนับสนุนฝ่ายที่ถูกต้อง นี่คือทัศนะของนักวิชาการส่วนใหญ่ และนักวิชาการท่านอื่นๆมีการอธิบายเพิ่มเติมว่า : การต่อสู้ระหว่างสองกลุ่มมุสลิมที่ไม่มีผู้นำกลุ่มคือการต่อสู้ที่ต้องห้าม และเนื้อหาในฮะดีษต่างๆ ในเรื่องนี้และอื่นๆ ได้อธิบายเกี่ยวกับเรื่องนี้
อัล-นะวาวีย์ กล่าวว่า: "บรรดานักวิชาการมีความเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับการต่อสู้ในกรณีที่เกิดความขัดแย้งภายใน (การต่อสู้ระหว่างมุสลิมด้วยกันเอง) โดยกลุ่มหนึ่งกล่าวว่า: ไม่ควรต่อสู้ในความขัดแย้งของมุสลิม แม้ว่าพวกเขาจะบุกเข้ามาในบ้านของเขาและต้องการฆ่าเขาก็ตาม ก็ไม่อนุญาตให้เขาป้องกันตัวเอง เพราะผู้ที่โจมตีนั้นอาจมีข้อวินิจฉัย (การตีความ) ที่เข้าใจผิดในตัวของเขาเอง นี่คือแนวทางของท่านอบูบักเราะฮฺ ศอฮาบี (สหายของศาสดา) และท่านอื่น ๆ" "ส่วนท่านอิบนุอุมัร และอิมรอน อิบนุ ฮุซัยน์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุม และคนอื่น ๆ กล่าวว่า: ไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้ง แต่ถ้าถูกโจมตีโดยตรง ก็ควรป้องกันตัวเอง แนวทางทั้งสองนี้เห็นพ้องต้องกันในเรื่องการหลีกเลี่ยงการเข้าร่วมในความขัดแย้งภายในของมุสลิมทั้งหมด" อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่ของบรรดาเซาะฮาบะฮฺ ตาบิอีน (ผู้ติดตามรุ่นหลัง) และนักวิชาการอิสลามโดยทั่วไปกล่าวว่า: จำเป็นต้องสนับสนุนฝ่ายที่อยู่ในความถูกต้องในกรณีของความขัดแย้ง และต้องต่อสู้ร่วมกับเขาเพื่อต่อสู้กับฝ่ายที่ก่อความอธรรม ดังที่อัลลอฮฺตรัสไว้ในอัลกุรอานว่า: ((จงต่อสู้กับฝ่ายที่ก่อความอธรรมจนกว่าพวกเขาจะกลับมาสู่คำสั่งของอัลลอฮฺ...)) และนี่คือความคิดเห็นที่ถูกต้อง และบรรดาหะดีษที่ระบุถึงการหลีกเลี่ยงการต่อสู้นั้นถูกตีความว่าเป็นสำหรับผู้ที่ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าฝ่ายใดถูกต้อง หรือกรณีที่ทั้งสองฝ่ายล้วนเป็นฝ่ายที่อธรรมโดยไม่มีข้อวินิจฉัยที่ถูกต้องสำหรับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง"
อัล-นะวาวีย์ กล่าวว่า: คำกล่าวของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม: “ผู้ที่นั่งอยู่ในนั้นดีกว่าผู้ที่ยืนอยู่” ฯลฯ หมายถึงการอธิบายอันตรายอันยิ่งใหญ่ของมัน กระตุ้นให้หลีกเลี่ยงมันและหนีจากมัน และความชั่วร้ายและการล่อลวงของมันนั้นขึ้นอยู่กับความผูกพันกับมัน
อัล-นะวาวีย์ กล่าวว่า: การยกเว้นบาปจากผู้ถูกบังคับให้เข้าร่วมที่นั่น แต่สำหรับการฆ่าผู้อื่นนั้นไม่อนุมัติด้วยการบังคับ เพราะผู้ถูกบังคับจะต้องรับบาปจากการกระทำที่เขาถูกบังคับตามมติเอกฉันท์
อิบนุ ฮาญาร์ กล่าวว่า: และนักวิชาการท่านอื่นๆกล่าวว่า: หากกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งกบฏต่อผู้นำ โดยปฏิเสธการทำหน้าที่ที่ควรทำและเริ่มสงคราม จำเป็นต้องต่อสู้กับพวกเขา และเช่นเดียวกัน หากมุสลิมสองกลุ่มทำสงครามกัน จำเป็นที่ทุกคนที่มีความสามารถต้องหยุดยั้งฝ่ายที่ผิดและสนับสนุนฝ่ายที่ถูกต้อง นี่คือทัศนะของนักวิชาการส่วนใหญ่ และนักวิชาการท่านอื่นๆมีการอธิบายเพิ่มเติมว่า : การต่อสู้ระหว่างสองกลุ่มมุสลิมที่ไม่มีผู้นำกลุ่มคือการต่อสู้ที่ต้องห้าม และเนื้อหาในฮะดีษต่างๆ ในเรื่องนี้และอื่นๆ ได้อธิบายเกี่ยวกับเรื่องนี้
อัล-นะวาวีย์ กล่าวว่า: "บรรดานักวิชาการมีความเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับการต่อสู้ในกรณีที่เกิดความขัดแย้งภายใน (การต่อสู้ระหว่างมุสลิมด้วยกันเอง) โดยกลุ่มหนึ่งกล่าวว่า: ไม่ควรต่อสู้ในความขัดแย้งของมุสลิม แม้ว่าพวกเขาจะบุกเข้ามาในบ้านของเขาและต้องการฆ่าเขาก็ตาม ก็ไม่อนุญาตให้เขาป้องกันตัวเอง เพราะผู้ที่โจมตีนั้นอาจมีข้อวินิจฉัย (การตีความ) ที่เข้าใจผิดในตัวของเขาเอง นี่คือแนวทางของท่านอบูบักเราะฮฺ ศอฮาบี (สหายของศาสดา) และท่านอื่น ๆ" "ส่วนท่านอิบนุอุมัร และอิมรอน อิบนุ ฮุซัยน์ เราะฎิยัลลอฮุอันฮุม และคนอื่น ๆ กล่าวว่า: ไม่ควรเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับความขัดแย้ง แต่ถ้าถูกโจมตีโดยตรง ก็ควรป้องกันตัวเอง แนวทางทั้งสองนี้เห็นพ้องต้องกันในเรื่องการหลีกเลี่ยงการเข้าร่วมในความขัดแย้งภายในของมุสลิมทั้งหมด" อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่ของบรรดาเซาะฮาบะฮฺ ตาบิอีน (ผู้ติดตามรุ่นหลัง) และนักวิชาการอิสลามโดยทั่วไปกล่าวว่า: จำเป็นต้องสนับสนุนฝ่ายที่อยู่ในความถูกต้องในกรณีของความขัดแย้ง และต้องต่อสู้ร่วมกับเขาเพื่อต่อสู้กับฝ่ายที่ก่อความอธรรม ดังที่อัลลอฮฺตรัสไว้ในอัลกุรอานว่า: ((จงต่อสู้กับฝ่ายที่ก่อความอธรรมจนกว่าพวกเขาจะกลับมาสู่คำสั่งของอัลลอฮฺ...)) และนี่คือความคิดเห็นที่ถูกต้อง และบรรดาหะดีษที่ระบุถึงการหลีกเลี่ยงการต่อสู้นั้นถูกตีความว่าเป็นสำหรับผู้ที่ไม่สามารถแยกแยะได้ว่าฝ่ายใดถูกต้อง หรือกรณีที่ทั้งสองฝ่ายล้วนเป็นฝ่ายที่อธรรมโดยไม่มีข้อวินิจฉัยที่ถูกต้องสำหรับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง"
Attribution
[บันทึกโดย มุสลิม]
Categories
Share
Share hadeeth
Sharing options · 0 Total shares