แท้จริงแล้วท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม เมื่อท่านทำการละหมาดตอนรุ่งสาง ท่านจะนั่งในที่ละหมาดจนกระทั่งพระอาทิตย์ขึ้น

สนับสนุนให้ระลึกถึงพระเจ้าหลังละหมาดรุ่งอรุณจนกระทั่งพระอาทิตย์ขึ้น และอยู่ในสถานที่เดิมต่อไป เว้นแต่จะมีเหตุจำเป็น
แสดงถึงคุณธรรมอันสูงส่งและความอ่อนโยนของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม โดยท่านจะนั่งร่วมกับบรรดาสหาย ฟังบทสนทนาและเรื่องราวของพวกเขา และยิ้มให้พวกเขา
การอนุญาตให้พูดคุยและกล่าวถึงวันแห่งความไม่รู้ (ยุคป่าเถือน) ในมัสยิด
การหัวเราะและยิ้มเป็นสิ่งที่อนุญาต แต่ที่ต้องห้ามคือการหัวเราะมากเกินไป