“ส่วนหนึ่งจากความสวยงามแห่งอิสลามของบุคคลหนึ่ง คือการละทิ้งสิ่งที่ไม่มีประโยชน์สำหรับเขา”

มนุษย์ย่อมแตกต่างกันในระดับความเป็นอิสลาม และอิสลามจะเพิ่มพูนความดีงามให้มากยิ่งขึ้นด้วยการปฏิบัติบางประการ
การละทิ้งคำพูดและกิจกรรมที่ไร้สาระและเกินความจำเป็น ถือเป็นสัญญาณบ่งชี้ถึงความสมบูรณ์แห่งอิสลามของบุคคลนั้น
การส่งเสริมให้ผู้คนหมกมุ่นอยู่กับเรื่องที่เกี่ยวข้องกับตนเอง ทั้งในเรื่องศาสนาและเรื่องทางโลก หากการละทิ้งสิ่งที่ไม่เกี่ยวข้องเป็นส่วนหนึ่งของหลักศาสนาอิสลามที่ดี การหมกมุ่นอยู่กับสิ่งที่เกี่ยวข้องกับตนก็ถือเป็นความดีงามอย่างหนึ่ง
อิบนุ อัลก็อยยิม เราะหิมะฮุลลอฮ์ กล่าวว่า: ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ได้สรุปความศรัทธาทั้งหมดไว้ในคำเดียว โดยกล่าวว่า “ส่วนหนึ่งของอิสลามที่ดีของบุคคลหนึ่งนั้น คือการละทิ้งสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์กับเขา” ซึ่งรวมถึงสิ่งที่ไม่เกิดประโยชน์กับเขาทั้งหมด เช่น การพูด การมอง การฟัง การแสดงความก้าวร้าว การเดิน การคิด และการเคลื่อนไหวทั้งภายนอกและภายใน นี่คือถ้อยคำที่เพียงพอและชัดเจนเกี่ยวกับการยำเกรง (อัล-วะรัอฺ)
อิบนุรอญับ กล่าวว่า: หะดีษนี้เป็นหลักพื้นฐานของมารยาทที่ดี
การส่งเสริมให้ผู้คนแสวงหาความรู้ เพราะความรู้จะทำให้รู้ว่าอะไรสำคัญและอะไรไม่สำคัญ
การสั่งสอนความดี การห้ามปรามความชั่ว และการให้คำแนะนำ เป็นสิ่งที่มนุษย์ต้องใส่ใจ เพราะได้รับคำสั่งให้ทำเช่นนั้น
ความหมายทั่วไปของหะดีษมีดังนี้: การอยู่ห่างจากสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ทั้งสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงห้าม และสิ่งที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ไม่ชอบ รวมถึงสิ่งที่ไม่จำเป็นจากเรื่องทางโลกอาคีเราะฮ์ เช่น ข้อเท็จจริงที่มองไม่เห็น และรายละเอียดการตัดสินต่อสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างมา และเรื่องต่างๆ ซึ่งรวมถึงการถามและค้นหาปัญหาที่สันนิษฐานหรือเป็นสมมติฐานที่ยังไม่เกิดขึ้น หรือไม่น่าจะเกิดขึ้น หรือไม่สามารถจินตนาการได้.