ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวระหว่างการสุญูด ว่า : «اللهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي كُلَّهُ دِقَّهُ، وَجِلَّهُ، وَأَوَّلَهُ وَآخِرَهُ وَعَلَانِيَتَهُ وَسِرَّهُ» ความว่า“ข้าแต่พระเจ้า โปรดอภัยโทษในความผิดบาปทั้งหมดของฉัน ทั้งเล็กและใหญ่ ทั้งตอนต้นและตอนสุดท้าย ทั้งที่เปิดเผยและที่ซ้อนเร้น”

อิบนุลก็อยยิมกล่าวว่า: การวิงวอนขอการอภัยโทษต่อบาป ทั้งบาปเล็กและบาปใหญ่ บาปที่เล็กน้อยและยิ่งใหญ่ บาปแรกและบาปสุดท้าย บาปที่ซ่อนเร้นและเปิดเผย การวิงวอนเช่นนี้เป็นการกล่าวอย่างครอบคลุมทั้งหมด เพื่อให้การสำนึกผิด (เตาบะฮ์) ครอบคลุมทั้งบาปที่บ่าวรู้และบาปที่เขาไม่รู้
มีผู้กล่าวว่า: เหตุที่คำว่า "อัด-ดิก" (บาปเล็ก) ถูกกล่าวก่อน "อัล-ญิลّ" (บาปใหญ่) นั้น เพราะผู้วิงวอนมักเริ่มต้นจากสิ่งเล็กน้อยก่อน แล้วค่อย ๆ ไต่ระดับขึ้นในคำวิงวอนของเขา หรือเพราะบาปใหญ่โดยมากมักเกิดจากการยืนกรานในบาปเล็ก ๆ และการไม่ให้ความสำคัญกับมัน ราวกับว่าบาปเล็ก ๆ เป็นเครื่องนำทางไปสู่บาปใหญ่ และด้วยเหตุนี้ เครื่องนำทาง (บาปเล็ก) จึงควรได้รับการกล่าวถึงก่อน เพื่อยืนยันและขจัดมันออกไป
การวิงวอนต่ออัลลอฮ์ ตะอาลา และการขอการอภัยโทษจากพระองค์ต่อบาปทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็นบาปเล็กหรือบาปใหญ่
อัล-นะวะวีย์ กล่าวว่า: ในหะดีษนี้แสดงให้เห็นถึงการเน้นย้ำในเรื่องการขอดุอาอ์และการใช้ถ้อยคำที่หลากหลาย แม้ว่าบางคำอาจเพียงพอและแทนคำอื่น ๆ ได้ก็ตาม