“แท้จริง การละหมาดสองเวลา (คือ ฟะญัรและอิชาอ์) นี้ เป็นการละหมาดที่หนักที่สุดสำหรับพวกมุนาฟิก (คนหน้าไหว้หลังหลอก) และหากพวกท่านรู้ถึงคุณค่าของมัน พวกท่านจะมาละหมาดแม้จะต้องคลานมาก็ตาม

วันหนึ่งท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ละหมาดฟัจญ์ริ แล้วถามว่า: คนนั้นมาร่วมละหมาดกับเราหรือไม่? เศาะฮาบะฮ์ กล่าวว่า: ไม่ แล้วท่านก็ถามคนอื่นอีกว่า : แล้วคนนั้นมาหรือไม่? พวกเขา กล่าวว่า: ไม่ ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้กล่าวว่า: การละหมาดฟัจญ์ริและอิชาอ์ เป็นการละหมาดที่ยากที่สุดสำหรับคนหน้าซื่อใจคด เนื่องจากความเกียจคร้านแพร่หลายในช่วงเวลาทั้งสองนั้น และเนื่องจากการขาดการโอ้อวดต่อผู้คนในช่วงเวลานั้น เนื่องจากไม่มีใครเห็นได้ในเวลามืด

โหากพวกท่านรู้ โอ้บรรดาผู้ศรัทธา ว่ามีผลบุญและรางวัลมากมายเพียงใดในละหมาดศุบห์ (ละหมาดฟัจญร) และละหมาดอิชาอ์ เพราะผลบุญนั้นสัมพันธ์กับความยากลำบากแล้ว ท่านคงจะมาเข้าร่วมละหมาดทั้งสองเวลา แม้จะต้องคลาน หรือเดินด้วยมือและเข่าก็ตาม.

แถวแรกที่อยู่ใกล้ชิดกับอิหม่ามก็เหมือนกับแถวของมะลาอิกะฮ์ที่อยู่ใกล้ชิดกับพระเจ้าผู้ทรงอำนาจ และหากบรรดาผู้ศรัทธารู้ถึงความประเสริฐของแถวแรกว่าคืออะไร พวกเขาจะรีบเร่งไปหามัน การละหมาดของชายคนหนึ่งกับชายอีกคนหนึ่งนั้น ย่อมได้รับผลบุญมากกว่าการละหมาดของเขาเพียงลำพัง และการละหมาดของเขากับชายสองคนย่อมดีกว่ากับชายคนเดียว การละหมาดที่มีผู้ละหมาดเป็นจำนวนมาก เป็นที่รักยิ่งและประเสริฐยิ่ง ณ. อัลลอฮ์