“ผู้ใดที่กินกระเทียมหรือหัวหอม ก็ให้เขาแยกตัวออกไป - หรือท่านกล่าวว่า: ให้เขาแยกตัวออกไป - จากมัสยิดของเราและอยู่บ้าน”

ห้ามบุคคลที่กินกระเทียม หัวหอม หรือต้นหอม ไปมัสยิด
สิ่งเหล่านี้รวมถึงสิ่งใดก็ตามที่มีกลิ่นอันไม่พึงประสงค์ซึ่งเป็นผลกระทบต่อผู้ที่มาละหมาด เช่น กลิ่นควันบุหรี่ ยาสูบ และอื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน
สาเหตุของการห้ามคือกลิ่น ดังนั้น หากกลิ่นมันหายไปจากการปรุงอาหารที่จำนวนมากหรืออย่างอื่น ความน่ารังเกียจก็หมดไป
ไม่ควรรับประทานสิ่งเหล่านี้สำหรับผู้ที่ต้องการไปละหมาดที่มัสยิด เพื่อจะได้ไม่พลาดการละหมาดญะมาอะฮ์ในมัสยิด และหากว่าจะรับประทานมันเพื่อให้ตัวเองไม่ต้องไปมัสญิด ในกรณีนี้ถือเป็นสิ่งต้องห้าม
ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม งดเว้นจากการกินกระเทียมและสิ่งที่คล้ายกัน ไม่ใช่เพราะมันเป็นสิ่งต้องห้าม แต่เพราะท่านจะสื่อสารกับญิบรีล อะลัยฮิสสลาม
การสอนที่ดีของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม โดยที่ท่านออกข้อบังคับด้วยการอธิบายถึงสาเหตุของมัน เพื่อสร้างความมั่นใจแก่ผู้รับรู้ ด้วยความรู้แห่งวิทยปัญญา
อัลกอฏีย์ กล่าวว่า: บรรดานักวิชาการได้เทียบเคียงสิ่งนี้กับการชุมนุมละหมาดอื่นที่ไม่ใช่มัสยิดด้วย เช่น สถานที่ละหมาดอีด ละหมาดศพ และการรวมตัวสักการะอื่นที่คล้ายกัน เช่นเดียวกับการรวมตัวของการเรียนรู้ การรำลึก งานเลี้ยง และอื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน และสิ่งที่ไม่เข้าข่ายในนีคือ ตลาดและที่คล้ายคลึงกัน
นักวิชาการกล่าวว่า: หะดีษนี้เป็นหลักฐานว่าผู้ที่กินกระเทียมและสิ่งที่คล้ายกันนั้นถูกห้ามไม่ให้เข้ามัสยิด แม้ว่ามัสยิดจะว่างเปล่าก็ตาม เพราะเป็นสถานที่ของมลาอิกะฮ์ และตามความหมายทั่วไปของหะดีษ